Archives

(Mezmur 23)Rab çobanımdır hiçbir eksiğim olmaz.Beni yeşil çayırlarda yatırır.Sakin, pak suların kıyısına götürür.İçimi tazeler, bana öncülük eder.Ölüm vadisinden geçsem bile hiç korkmam.Çünkü sen benimlesin, değneğin güven verir.Sana güvenirim, sığınağım sensin Rab.Yaşam kaynağım sensin, yaşam amacım sensin.Ömrüm boyunca iyilik ve sevgi,Ömrüm boyunca iyilik ve sevgi,İzleyecek beni.Hep Rab’bimin evinde oturacağım.

İsa, İsa, İsaTek çıkış Sensin, Tek çıkış sensin,Tek çıkış sensin İsa.Şu kapkaranlık dünyada, şu kapkaranlık dünyada,Şu kapkaranlık dünyadaGel Rab, gel Rab, gel ya Rab.Umudum Sensin, umudum Sensin,Umudum Sensin İsa.Gözyaşlarımı silmene ihtiyacım var yine,Gözyaşlarımı sil yine.İhtiyacım var, ihtiyacım var,İhtiyacım var.

Yanındayken güvendeyim,Elini tutunca her şey düzelir.Senin sevgin benzersizdir,Sesini duyunca kalbim sevinir.Sen benim Babamsın,Ben Senin bir parçanım.Sen benim Babamsın,Kalpten Sana bağlıyım.Elini bıraksam, düşsem,Başkasına baksam, ben kaybolurum.Kolların açıktır bana,Koşarak gelir, sevginle sararsın.

Güneşi taç yapıp başıma koysalar,Altın olsa yıldızlar ellerime verseler,Dünyayı halı diye ayağıma serseler,‘Çarmıhım yeter’ deyip İsa’yı izlerim.Bütün dünyanın bilgisini verseler,‘Güç ve kudret senindir’ deseler,Üstüne krallıklar vaat etseler,‘Çarmıhım yeter’ deyip İsa’yı izlerim.İstemem zenginlik, yücelik ve kudret,Bunların hepsi Rabbime aittir.Ve ben de anladım sonsuz gerçeği,‘Çarmıhım yeter’ deyip İsa’yı izlerim.

(Vahiy 7:15)Keruvların arasına taht kurdun, taht kurdun.Yüce Rabbim yüreğime nur oldun,Söz oldun, can oldun, güç oldun.Işığının görkemi bana yol oldu,Yol oldu, yol oldu.Üzerime çadırını gerdin.Koru beni ey Rabbim!Gece gündüz tapınacağım,Gece gündüz yüce Rabbim.

Yüce Rab, sana tapınıyorum,Çünkü sensin benim Rab’bim.Ellerimi sana kaldırıyorum,Çünkü sensin benim Rab’bim.İsa, hayatımın efendisi,İsa, yüreğimin sahibi,Senden başka bir tanrı yokBenim hayatımda.Sevgin senin, dünyaya gelişin,Çarmıhtaki ellerin değiştirdi her şeyiKurtuluşum, benim sevgili dostum,Açıyorum kalbimi senin eşsiz sevgine.

Dudaklarım kirli, yüreğim isyan dolu,Gözlerimde yaşlar, Rabbim sana dönüyorum.Günahım’ isyanım’ sil, ellerinle şekillendir,Yüreğimde umutla çarmıhına geliyorum.Bilirim ya Rab, günah öldürür.Sense Rab İsam, hayat verirsin.İçim içime sığmaz, sevginle yenilendim,Yüreğimde coşkuyla Rabbim seni övüyorum.Senin sonsuz sevgin beni özgür kıldı,Kurtuluş sevinci hayatıma ezgi oldu.

(Yeşaya 43:18-19)Durmayın olup bitenlerin üzerindeDüşünmeyin, eski olayları.Bak! Rab yeni bir şey yapıyor.Olmaya başladı bile,Fark etmiyor musun?Bak çölde yollar açıyor,Kurak toplarda ırmaklar akıtıyor.

Beni sevdin Rab,Öyle sevdin ki,Biricik oğlunuVerdin sen.Ben günahkârken,Karanlıktayken,Mesih benim için öldü.Tasarın tamamlandı,Günahım aklandı,Çarmıhta her şeyYenilendi.

Not: Sol sütunda sıralanan referanslar Katolik Kilisesi Katekizmi’nden alınmıştır. Papa II. John Paul bunu, ‘Katolik doktrininin tümünün bir özeti’ olarak tarif etmiştir. Katolik Kilisesi’nin kendi inanç ve uygulamaları hakkında resmi derlemesidir. Sağ sütundaki referanslar ise Kutsal Kitap’tandır. Farklı bir şey söylenmediği sürece tüm referanslar İncil’den alınmıştır. KATOLİK KİLİSESİ’NİN ÖĞRETİŞLERİ KUTSAL KİTAP’IN ÖĞRETİŞLERİ 1. Meryem ana…