Yuhanna 3

İsa Mesih döneminde dindar bir Yahudi mezhebi. Bu mezhep Kutsal Yasa’ya ve yüzyıllar boyu Yasa’ya dayandırılan dinsel kurallara sıkı sıkıya bağlıy¬dı.

Kutsal Yasa uzmanlarına verilen ve “Hocam” anlamına gelen Aramice bir unvan.

İsa’nın dönemindeki en büyük din önderlerinden biri ruhsal konularda konuşmak için İsa’yı ziyaret etti. İşte konuşmalarının bir kısmı: “İsa ona şu karşılığı verdi: “Sana doğrusunu söyleyeyim, bir kimse yeniden doğmadıkça Tanrı’nın Egemenliği’ni göremez.” Nikodim, “Yaşlanmış bir adam nasıl doğabilir? Annesinin rahmine ikinci kez girip doğabilir mi?” diye sordu.” Eğer ‘Tanrı’dan doğmak’ ya da ‘yeniden doğmanın’ ne anlama geldiği konusunda kafanız karıştıysa, sizi anlayan kişiler arasındasınız. Bu din önderi de yeniden doğmanın ne anlama geldiği konusunda bir anlayışa sahip değildi.

1) Tanrı’nın vaat ettiği yeniden doğuş bir gerçektir. Yeni bir sayfa açmak ya da daha iyi bir insan olmaya karar vermek gibi bir şey değildir.

2) “Kendisini (İsa Mesih’i) kabul edip adına iman edenlerin hepsine Tanrı’nın çocukları olma hakkını verdi. Onlar ne kandan, ne beden ne de insan isteğinden doğdular; tersine, Tanrı’dan doğdular.” (Yuhanna 1:12-13, İncil)

3) Doğmak istediğiniz zaman mı doğdunuz? Doğduğunuz zamanı, doğduğunuz ülkeyi ve doğumunuza neden olan çifti seçtiniz mi? Yoksa bu karar başka birinin elinde miydi? Aynı şekilde, ayetlerin italik kısmında sözü edilen ruhsal doğum da Tanrı’nın elindedir. Bunun ne zaman olacağına biz karar vermeyiz. En azından Tanrı bize bu yetiyi vermediği sürece ne zaman olacağına karar veremeyiz.

İncil’i okuduğunuz zaman ‘yeniden doğum’ ya da ‘göklerden doğmak’ hakkında okuyacaksınız. Doğal doğumumuz bizi hayata getirir. Yeniden doğumumuz ise ruhsal yaşamımızın başlangıcıdır. Buna bazen yeniden oluşma da denir. Kendimizi dinimize yeniden adamaya karar verdiğimizde başlamaz. “…ne de insan isteğinden doğdular.” Kutsal Yazılar’ın şok edici haberi, Tanrı’dan bu yeni doğuşu almadığımız sürece ruhsal yaşantımızın olmadığıdır!

Son bir düşünce. Annelerimizi seviyoruz, öyle değil mi? “Yaptığımız bir şey sayesinde doğmadık. Bütün işler başka birisi tarafından yapıldı. Tüm acıyı başka birisi hissetti. Acıyı kim hissetti? Annelerimiz. Sancı çeken ve mücadele eden onlardı. Aynısı ruhsal doğumumuz için de geçerlidir. İkinci doğumumuz Tanrı’nın acısı sayesinde oldu. Bizim mücadelemiz değil, Tanrı’nın mücadelesi. Akan kan bizim değil, O’nun kanı. İsa, doğuştan değil, doğası gereği Tanrı’nın Oğlu’dur. Yani, İsa, yeryüzünde fiziksel bedeninin örtüsü altında olsa da Tanrı’yla aynı doğaya sahipti. Akan kan İsa Mesih’in kanıydı.

Tanrı bizi böyle bir sevgiyle sevdiği için günahlarımızdan kurtulmamız için bir tasarı hazırladı.

Tanrı günah için belirlediği cezayı vermeden ‘bağışlandın’ deseydi adil olmamış olurdu. Kendi kutsal yasasını çiğnemiş olurdu. Ama Tanrı sadece adil bir Tanrı olsaydı, bize olan sevgisini nasıl gösterirdi? Daha önce çarmıh hakkında bu şekilde düşünmediğinizden oldukça eminim. İsa’nın çarmıha gerilmeye razı olduğu ölüm tepesindeki bu yer Tanrı’nın adaletiyle sevgisinin buluştuğu yerdir. Tanrı’nın egemenliği sevgisiyle birleştiğinde ortaya çıkan gökgürültsünün yankısıdır. Göklerin krallığıyla merhametinin birlikteliğidir. Tanrı’nın adalatiyle sevgisinin görüldüğü yerdir.

Tanrı Günahı Taşıyan oldu! Tanrı beden alma ve bakireden doğma mucizeleriyle insan oldu!

Günahımızın suçundan ve cezasından bizleri kurtarmak için Tanrı’nın bizlerden biri olması gerekiyordu. Tanrı Mesih’te insanların günahlarının bağışlatılması için yeterli bir kurbanı ancak insanda görebiliyordu. Ancak bir insan, gerçek bir insan, insan ırkını temsil edebilirdi. Keçi kanı günahlarımızı örtmeye yeterli olmuyordu. Fakat Günahı Taşıyan’ın aynı zamanda Tanrı olması gerekiyordu çünkü ancak Tanrı günahımızın gerektirdiği sonsuz cehennem cezasının karşılığı olan sonsuz değere sahip kurbanı sunabilirdi. İlahi adaletin doğru sonsutalebi z bir bedeli gerekli görüyordu. Ancak Tanrı, aynı zamanda adil olup tanrısız insanların Aklayıcısı olabilmeyi mümkün kılan bir kurtuluş tasarısı geliştirebilirdi.

Tanrı olarak üçüncü gün, tıpkı söylediği gibi, ölümden dirildi.

Tanrı’nın öz varlığından olup Tanrısal niteliklere sahip olan İsa Mesih. İbraniler 1:3 ayeti, bu gerçeği çok açık biçimde dile getiriyor: “Oğul, Tanrı yüceliğinin parıltısı, O’nun varlığının öz görünümüdür…” Tanrı’nın Oğlu terimi, kesinlikle bedensel bir ilişkiyi ifade etmez. İsa, doğuştan değil, doğası gereği Tanrı’nın Oğlu’dur. Yani, İsa, yeryüzünde fiziksel bedeninin örtüsü altında olsa da Tanrı’yla aynı doğaya sahipti. (Bkz. https://cennetvaadi.com/yazilar/isa-tanri-mi/isa-tanri-mi-onsoz)

“Çünkü günahın ücreti ölüm, Tanrı’nın armağanı ise Rabbimiz Mesih İsa’da sonsuz yaşamdır.” (Romalılar 6:23, İncil). Bu ayette sözü edilen sonsuz yaşam cennette yaşayacağımız yaşamdır. Tanrı’dan bir armağandır. Kazanılamaz veya hak edilemez. Tabii ki, bu anlamda hepimiz sonsuz yaşama sahibiz çünkü hepimiz sonraki yaşamımızda sonsuzluğu bir yerde geçireceğiz. Fakat Kutsal Kitap’ta Tanrı cehennemde geçirilecek yaşama ‘sonsuz yaşam’ demiyor. ‘Sonsuz ölüm’ diye adlandırılıyor. Ölüm, ayrılık demek. Sonsuzluğu cehennemde geçirecek olanlar için sonsuz yaşama sahip olduklarını söyleyemeyiz. Aksine, sonsuza dek Tanrı’dan ayrı düşecekler.