Yuhanna 1

Başlangıçta Söz vardı. Söz Tanrı’yla birlikteydi ve Söz Tanrı’ydı. (Yuhanna 1:1) Söz, insan olup aramızda yaşadı. (Yuhanna 1:14)

 

Bkz. https://cennetvaadi.com/yazilar/isa-tanri-mi/dort-olaganustu-ayet

 

NOT:
İsa’nın kişiliğini araştırırken, bu sefer, Tanrı’nın büyük yaratılış işinden öncesine gitmemiz gerekiyor. Henüz bir şey yaratılmadan çok uzun bir süre öncesine. Sizin ve benim başlangıcımızı araştırmak için bu kadar geriye gitmemiz gerekmiyor ama İsa’nın kim olduğunu anlamamız için oraya gitmemiz gerekiyor. İsa’nın gerçekten kim olduğunu anlamak için bütün peygamberlerin doğumundan çok daha öncesine gitmemiz gerekiyor. Zamansız ezele geri gitmemiz gerekiyor.

 

Henüz dünya yaratılmadan önce Söz’ün bir varlığı vardı. İnsan olan İsa için böyle söylenmiyor ama insan olan ya da beden almış olan için söyleniyor. Bu bölümde söz edilen bir yaratık ya da yaratılmış bir varlık değildi. Cennette, sonradan Tanrı olan bir insan yoktu. Bu çok saçma olurdu! Fakat, Tanrı tam tersinin doğru olduğunu açıkladı. Bir insan tanrılığa bürünmedi. Tanrı, insanlığı giyinmeyi seçti! Gerçek olmayan saçma iken, gerçek olan derin bir anlama sahiptir! Şöyle diyor: “Söz, insan olup aramızda yaşadı.” Buradaki “Söz” yaratılmamış ve sonsuzdur. Yaratılmamış olan tek bir Varlık vardır. Bu nedenle, “Söz” ilahi olmalıdır. Yaratılışın bir parçası değildi. Sadece yaratılıştan önce olmakla kalmadı, aynı zamanda başlangıcı da yoktu. Zaman içinde Söz’ün doğum zamanının bir hastane ya da klinikte kaydedildiği belli bir zaman yoktu. Söz’ün doğması ve gerekli tıbbi bakımın sağlanması için alelacele taksiyle hastaneye gidilmedi.

 

Peki ya Beytlehem’de doğan, hastaları, sakatları, körleri iyileştiren, ölüleri dirilten ve bizim için ölüp yeniden dirilen İsa? Bu ayet ne diyor? Söz, insan olup aramızda yaşadı. İnsanlık tarihinin bir noktasında Söz, üzerine insanlığı giyinmeye karar verdi, böylece İncil’de kaydedilen bütün o mucizevi şeyleri yaptı. Bununla birlikte, Söz’ün kendisi başka hiçbir şey yokken vardı. Bu bölümde her şeyin O’nun aracılığıyla var olduğunu okuyoruz. Hiçbir şey O’nsuz olmadı.

 

Tanrı’nın yapamayacağı bir şey var mı? Evet, var. Tanrı yalan söyleyemez ya da kendi karakterine aykırı bir şey yapamaz. Günahsızdır, kutsaldır ve yalan söyleyemez. Yalan söylemeyi ya da günah işlemeyi seçemez. Bunlar, Tanrı için birer seçenek değil. Bununla birlikte, Tanrı insanlığı giyinebilir ve bir süre aramızda yaşayabilir. Ve öyle yaptı.

Bu söz de İsa’nın beden alan Tanrı olduğunu açıkça bildirir. İsa’nın öğrencilerinden Tomas İsa’ya, “Rabbim ve Tanrım” diye bir bildiride bulunmuştu. (Yuhanna 20:28). İsa onu düzeltmez. “Kuşkusuz Tanrı yolunun sırrı büyüktür. O, bedende göründü…” (1.Timoteos 3:16). Bkz. https://cennetvaadi.com/yazilar/isa-tanri-mi/dort-olaganustu-ayet

 

NOT: Müslüman arkadaşlarım İsa’nın iki doğasının olmasının mantıklı olmadığını söylüyorlar. Öyle değil. Tanrı’nın kendisine insan doğasını katabilmesinin mantıksız olan bir yanı yok. Dünyada anlaşılması en kolay şey olmayabilir ama mantıksız değildir. Tanrı’nın bize kendisiyle ilgili açıkladıklarından, insan yaratılmadan çok önce, Tanrı Oğlu’nun üzerine insan doğasını alacağına karar verildiğini okuyoruz. Neden? İlk melek yaratılmadan önce, dünya yaratılmadan ya da insan henüz biçimlendirilmeden önce İsa’nın günahı bağışlatan büyük Kurban olarak sunulacağı önceden belirlenmişti. Dünyaya ne zaman gönderileceği belirlenmişti. Tam olarak nereye gönderileceği belirlenmişti. İnsanın dünyadaki ilk günahı işlenmeden önce bir Kurtarıcı sağlanmıştı. İnsanın mahvı gerçekleşmeden önce kurtuluş yöntemi belirlenmişti. Bu bizi şaşırtmamalı çünkü insanın yaptığı hiçbir şey Tanrı’yı şaşırtmaz. Bizden sadece bir adım önde değil, bizden sonsuzluk kadar önde!

 

İncil’in İsa’nın ilahi doğasıyla ilgili öğrettiklerini yanlış anlamayın. Hiçbir insan, hiçbir peygamber, kimse bu süreci tersine çevirip üzerine ilahi bir doğa alamaz. Ben insanlığıma tanrılığı ekleyemem. Bir trilyon Hıristiyan da İsa’yı Tanrı’ya dönüştüremez. İnsan Tanrı olamaz. İncil bunu öğretmiyor. Bunun nasıl olduğuyla ilgili sırrı gerçekten de anlayamayız ama Tanrı’nın, gücüyle, üzerine insan doğası alması kesinlikle anlaşılabilir. Bunu iki doğayı bir insanda birleştirecek şekilde yapabilir. Tanrı kendisini insan biçimiyle donatamaz mı? Tanrı büyük değil mi? İnsanın büyüklükle ilgili anlayışından daha büyük değil mi? Unutmayın, dünyada anlaşılması en kolay şey olmayabilir ama kesinlikle mantıksız değildir.

Tanrı ile insanlar arasında aracılık yapan ve Tanrı’ya kurban sunmak gibi dinsel işlerle uğraşan görevli. Kâhinin büyücülük, falcılık, sihirbazlık, gaip¬ten haber vermek gibi işlerle uğraşması söz konusu değildi. Bu uygulamalar Yasanın Tekrarı 18:9-14 ayetlerinde yasaklanmıştır

İsa Mesih döneminde dindar bir Yahudi mezhebi. Bu mezhep Kutsal Yasa’ya ve yüzyıllar boyu Yasa’ya dayandırılan dinsel kurallara sıkı sıkıya bağlıy¬dı.

“Meshedilmiş Olan”; Peygamberlerin geleceğini önceden haber verdikleri Kurtarıcı Kral İsa.

Kuzu’nun Yaşam Kitabını hiç duydunuz mu? Eğer Kurbanın Üzerindeki Sır Perdelerinin Kaldırılması adlı makaleyi okursanız, İsa’nın sahip olduğu unvanlardan birini nedenini öğrenirsiniz: Tanrı Kuzusu. Ancak adı Kuzu’nun yaşam kitabında yazılı olanlar cennete girecektir. “Oraya [cennete] murdar hiçbir şey, iğrenç ve aldatıcı işler yapan hiç kimse asla girmeyecek; yalnız adları Kuzu’nun yaşam kitabında yazılı olanlar girecek.” (Vahiy 21:27, İncil). Sonsuz yazgınız, adınızın kitapta bulunup bulunmamasına bağlı olduğu için sizi makaleyi en kısa zamanda okumaya teşvik etmek isterim!

 

Adı bu kitapta yazılı olanlar için ceza yok mu diye soruyor olabilirsiniz? “Hiçbir ceza yok mu onlar için?” diye söylendiğinizi duyabiliyorum. Bu nasıl bir adalet böyle? Bu adil mi şimdi?… vs. Tanrı bu insanların yaşarken işledikleri günahları görmezden mi gelecek? Hayır, bunu yapamaz. Ama işledikleri günahlar için onları iki kez de yargılayamaz. Günahlarının yargısı çoktan verildi. Bedel ödendi. Bedel ölümdü. İsa Mesih bunu iman edenlerin yerine ölerek ödedi. Günahın ücretini ödedi. Günahlarınızın ücretini de ödedi! Ondan sonra ölümden dirildi!

 

“Çünkü günahın ücreti ölüm, Tanrı’nın armağanı ise Rabbimiz Mesih İsa’da [cennette] sonsuz yaşamdır.” (Romalılar 6:23, İncil)

 

“Size doğrusunu söyleyeyim, sözümü işitip beni gönderene iman edenin sonsuz yaşamı vardır. Böyle biri yargılanmaz, ölümden yaşama geçmiştir.” (İSA, Yuhanna 5:24, İncil)

 

“Nitekim Mesih de bizleri Tanrı’ya ulaştırmak amacıyla doğru kişi olarak doğru olmayanlar için günah sunusu olarak ilk ve son kez öldü.” (1. Petrus 3:18, İncil)

 

“Böylece Mesih İsa’ya ait olanlara artık hiçbir mahkumiyet yoktur.” (Romalılar 8:1, İncil)

 

Bkz. https://cennetvaadi.com/yazilar/diger-yazilar/kurbanin-uzerindeki-sir-perdelerinin-kaldirilmasi.

Tanrı’nın Oğlu: Tanrı’nın öz varlığından olup Tanrısal niteliklere sahip olan İsa Mesih. İbraniler 1:3 ayeti, bu gerçeği çok açık biçimde dile getiriyor: “Oğul, Tanrı yüceliğinin parıltısı, O’nun varlığının öz görünümüdür…” Tanrı’nın Oğlu terimi, kesinlikle bedensel bir ilişkiyi ifade etmez.

(Bkz. https://cennetvaadi.com/yazilar/isa-tanri-mi/isa-tanri-mi-onsoz)

 

NOT: İncil’i okuduğunuz zaman İsa’nın hiçbir zaman kendisine Tanrı Oğlu denmesine karşı çıkmadığını görürsünüz. Tanrı’nın Oğlu ise bunu herkesten daha iyi bilirdi, öyle değil mi? Peki, cinler İsa hakkında ne dediler? Görünmez, ruh dünyası İsa Mesih’in gerçek kimliği hakkında ne biliyor? Bildiklerini sandığınızdan çok daha fazlasını biliyorlar. Cinleri kurbanlarından kovduğunda kendisine bu unvanla, Tanrı’nın Oğlu diye seslendikleri zaman İsa bunu reddetti mi?

 

“Güneş batarken herkes çeşitli hastalıklara yakalanmış akrabalarını İsa’ya getirdi. İsa her birinin üzerine ellerini koyarak onları iyileştirdi. Birçoğunun içinden cinler de, “Sen Tanrı’nın Oğlu’sun!” diye bağırarak çıkıyordu. Ne var ki, İsa onları azarladı, konuşmalarına izin vermedi. Çünkü kendisinin Mesih olduğunu biliyorlardı.” (Luka 4:40-41, İncil)

 

“Birçoklarını iyileştirmiş olduğundan, çeşitli hastalıklara yakalananlar O’na dokunmak için üzerine üşüşüyordu. Kötü ruhlar O’nu görünce ayaklarına kapanıyor, “Sen Tanrı’nın Oğlu’sun!” diye bağırıyorlardı. Ama İsa, kim olduğunu açıklamamaları için onları sıkı sıkıya uyardı.” (Markos 3:10-12, İncil)

Eski çağlarda genellikle günbatımı, yeni bir günün başlangıcı sayılırdı. Gece, on iki saate ya da “nöbet” denen üçer veya dörder saatlik zaman dilimlerine bölünmüştü. Gündüz ise gün doğuşundan başlayarak on iki saate bölünmüştü.

“Kaya” anlamına gelen Petrus adının Aramice’si. (Aramice, Süryanice’ye benzeyen bir dil. Pers İmparatorluğu’nun resmi diliydi. İsa Mesih zamanında Yahudiler İbranice yerine genellikle Aramice konuşurlardı.

İsa Mesih için kullanılan bir unvan. (Bkz. https://cennetvaadi.com/sorular/kutsal-kitap/incili-okumaya-yeni-basladim-ve-isanin-unvanlarndan-biri-kafami-karistirdi-insanoglu-diyor-bu-ne-demek)