Tanrı’yla Esenlik Dolu Bir İlişki Mümkün mü?
Esenlik Tanrısı’nın size esenlik armağanını vermesini ister miydiniz? Tanrı’yla ilişkinizde esenliği tatmak ister miydiniz?
Tanrı kendisiyle bu esenliği tatmanızı mümkün kıldı. Öyleyse O’nunla bir ilişkiye başlamak için gereken nedir? Örneğin, sigarayı bırakana kadar beklemeniz mi gerekir, yoksa önce zevk aldığınız gizli günahınızdan pişman mı olmalısınız? Hayır, bunlar öncelikli gerekler değil. Samimiyetle yaptığınız iyiliklerinizin sayısını artırarak kendinizi bugünkü inancınıza daha fazla mı adamalısınız? Kesinlikle hayır! Tanrı kendisini kişisel olarak nasıl tanıyabileceğiniz İncil’de çok açık bir şekilde ifade etmiştir.
Ama önce huzuru ve doyumu nasıl yanlış bir şekilde aradığımızı anlatayım. Eğer siz de benim gibiyseniz, örneğin bir elbise aldığınızda mutlu olacağınızı düşünürsünüz. Eğer şöyle böyle bir kız veya erkek arkadaş bulursanız, hayatınızda eksik kalmayacak gibidir. Eğer o işi alabilirseniz, içinizdeki o boşluk kaybolabilir. Ah bir de camiye veya sinagoga veya kiliseye daha sık gidebilseniz! Liste bu şekilde devam eder. Ancak bir süre sonra, istediğinizi aldıktan, kullandıktan, kendinizi adadıktan, giydikten veya yaptıktan bir ay veya bir yıl sonra kendinizi daha önceki gibi boş hissedeceksiniz. Neden böyle olduğunu biliyor musunuz?
Tanrı’yla kişisel bir ilişkiye sahip olmak için yaratıldık. Bu ilişki içerisinde bulunmak ruhumuzu nihai olarak doyuracak tek şeydir. Belirli bir inanca veya onun gerektirdiği kurallara adanmak değil, ancak Tanrı’yla kişisel bir ilişki bunu sağlayabilir. Asıl olarak ne için var olduğunu bulduğunuzda, işte o zaman huzura kavuşacaksınız. Bir düşünür şöyle demiş: “Tanrım, bizi kendin için yarattın ve kalplerimiz eksiklerini Sen’de giderene dek huzursuz kalacaklardır.” Tanrı ile ilişki, ruhlarımızın özlemini dindirecek tek şeydir.
İşte Tanrı sizinle yeni ilişkisine şöyle başlar:
1) Hepimiz günah işleriz ve günahımız bizi Tanrı’dan ayırır. Bu ayrılığı, Tanrı’dan uzak oluşumuzu hissediyoruz, öyle değil mi? Bunun bizim günahlılığımız yüzünden olduğunu düşünmemiş olabiliriz ama Tanrı’nın uzak ve bilinemez göründüğünü bütün varlığımızla biliriz. Bazı teologlar, Tanrı’nın bu dünyanın ötesinde, yarattıklarıyla kişisel ilişki kuramayacak bir uzaklıkta olduğunu ve böyle bir temasa ilgi duymadığını öğretmiş olabilirler. Bu doğru değildir. Bilinemeyecek bir Tanrı değildir. Kutsal Kitap’ın Tanrısı, bizim gibi insanlarla paydaşlığı arzulayan bir Tanrı’dır. Bireylerle kişisel bazda ilişki kurar. Yaşamımızla, bizimle birer birey olarak ilgilenir. Eğer İslam’ı doğru anlıyorsam, Allah kişisel bir tanrı değildir. Allah’ın insana yakın olduğu söylenir, fakat insanın onu kişisel olarak tanıması mümkün değildir. Örneğin, yaşamınız boyunca hiçbir zaman O’nun karşısında konumunuzun ne olduğunu bilemezsiniz. O’nun gözünde yeterince iyi misiniz? “İyi”nin yeterlilik ölçüsü nedir? Canlı, bireysel düzeyde sizinle iletişimde olan, karşılık veren ve size sevgisini gösteren bir ilahi varlıkla ilişki içinde olduğunuza ilişkin içsel bir doğrulama veya onay hissetmezsiniz. Böyle bir ilişki olduğunu varsayarsınız ve umarsınız, ama bundan emin olamazsınız ve bunlarla ilgili yeterli somut güvence de bulamazsınız. Tanrı insana nasıl yaklaşır? Bakın ne diyor:
“(RAB diyor ki,) seni sonsuz bir sevgiyle sevdim. Bu nedenle sevecenlikle seni kendime çektim.” (Yeremya 31:3, Eski Antlaşma)
“Ama RAB, ‘Kadın emzikteki çocuğunu unutabilir mi?” diyor, “Rahminden çıkan çocuktan sevecenliği esirger mi? Kadın unutabilir, ama ben seni asla unutmam.” (Yeşaya 49:15, Eski Antlaşma)
“Bana yakar da seni yanıtlayayım; bilmediğin büyük, akıl almaz şeyleri sana bildireyim.” (Yeremya 33:3, Eski Antlaşma)
“Çünkü sizin için düşündüğüm tasarıları biliyorum” diyor RAB. “Kötü tasarılar değil, size umutlu bir gelecek sağlayan esenlik tasarıları bunlar.” (Yeremya 29:11, Eski Antlaşma)
Tanrı tasarılarını yapar ama aynı zamanda insana tasarılarını açıklar. Gelecekle ilgili olarak sizi cevapsız, karanlıkta bırakmaz, buna siz daha bu hayattayken cennete gidip gitmeyeceğiniz de dahildir. Neden? Tanrı yaşamın yazarıdır. Yaşam, her düzeyinde, kaynağını O’dan alır! Buna ilişkiler de dahildir. Tanrı sadece ilişkilerin yazarı olmakla kalmıyor, bizimle canlı bir ilişkiye de sahip olmak istiyor. Sizi yaratanla bireysel düzeyde bir ilişkinizin olmasını istiyorsanız, bu mümkündür. Tanrı’yla sonsuza dek sürecek bir ilişkiye sahip olabilirsiniz. Bunun, bir Müslüman için anlaması zor olduğunu biliyorum. Ne var ki, Tanrı sadece sizi yaratmakla kalmadı, kusursuz sevgisiyle sizi seviyor ve sonsuzluğu O’nunla geçirmenizi istiyor!
Size sözlü ve fiziksel olarak kötü bir şekilde davranan ve sizden çok işiyle veya dostlarıyla ilgilenen bir babanın olduğu bir evde yetiştiyseniz, Tanrı’nın böyle olmadığını bilmenizi isterim. Buna inanmakta zorluk çekiyorsanız, tam size göre bir dizi var. Tanrı’nın Sevgisi Hakkında Daha Fazla Öğrenmek adlı dizideki makaleleri okuduğunuzda, eminim Tanrı’nın sizi sevme biçiminden ötürü teselli bulacaksınız.
İnsanlar yüzyıllar içinde Tanrı ve gerçek doğası hakkında çok sayıda yanlış çıkarımlarda bulunmuştur. Tanrı, kuralcı din önderleri ve yaşam biçimleriyle, Tanrı’nın gerçek suretini çarpıtan öfkeli dünyasal babalarla yanlış bir şekilde temsil edilmiştir. İnsanlarla İsa’nın Müjdesi’ni paylaşırken sık sık ateistlerle karşılaşıyorum. Ateistlere sorduğum ilk soru şu oluyor: “İnanmadığınız bu Tanrı’yı anlatır mısınız?” Anlatmaya başladıklarında % 99 Kutsal Kitap’ın Tanrısı’ndan başka birini anlatıyorlar. Benim onlara yanıtım ise, “Tanrı böyle değildir” oluyor.
İsa Mesih’in bu dünyaya gelişinin nedenlerinden biri Tanrı’nın bize karşı değil, bizden yana olduğunu göstermekti. İsa’da Tanrı’nın bize olan sevgisi açıklanmıştır. Tanrı bizleri sever ve Kutsal Kitap Yaratıcımız’ın bizlerle kişisel ilişki istediğini doğrular:
“Böylelikle, “İbrahim Tanrı’ya iman etti, böylece aklanmış sayıldı” diyen Kutsal Yazı yerine gelmiş oldu. İbrahim’e de Tanrı’nın dostu dendi.” (Yakup 2:23, İncil)
“RAB Musa’yla iki arkadaş gibi yüz yüze konuşurdu.” (Çıkış 33:11, Eski Antlaşma)
Tanrı sizinle de bir ilişki kurup sizin de “dostunuz” olur. İsa’nın sözlerine kulak verin:
“Artık size kul demiyorum… size dost dedim.” (Yuhanna 15:15, İncil)
Nitekim, Kutsal Kitap’ta İsa’nın ikiniz arasındaki bozulmuş ilişkiyi onarmak için nihai bedeli ödediğini okuyoruz. Buradaki sorun bizim günahlı oluşumuzdur. Tanrı bu soruna sevgiyle bakıp sorunu çözmeye çalıştığı için şükredin.
“Hiç kimsede, insanın, dostları uğruna canını vermesinden daha büyük bir sevgi yoktur.” (Yuhanna 15:13, İncil)
Tanrı sizinle kişisel bir ilişki istediği halde, Kutsal Kitap bizlere, Tanrı’nın günahı iğrenç bulduğunu açıkça gösteriyor. Bunun nedeni O’nun günahsız ve kutsal oluşudur. İşlediğiniz milyonuncu günah artık Tanrı’nın dayanamayıp sizinle paydaşlığını bozmasına neden olmuyor. Bunun nedeni ilk günahınızdır. İlk günahınızı işlediğiniz an Tanrı’nın size sırtını döndüğü andır. Neden? Artık sizi sevmiyor muydu? Hayır, nedeni bu değil. Bakalım, Kutsal Kitap’taki bu iki bölümden nedenini çıkarabilecek misiniz:
“Kötüye bakamayacak kadar saftır gözlerin.” (Habakkuk 1:13, Eski Antlaşma)
“Bakın, RAB’bin eli kurtaramayacak kadar kısa, kulağı duyamayacak kadar sağır değildir. Ama suçlarınız sizi Tanrınız’dan ayırdı. Günahlarınızdan ötürü O’nun yüzünü göremez, sesinizi işittiremez oldunuz.” (Yeşaya 59:1-2, Eski Antlaşma)
Bizimle Tanrı arasındaki büyük uçurum, insanla veya insanın yapabileceği herhangi bir şeyle kapatılamaz. Kendi çabalarımızla Tanrı’ya yaklaşmaya çalışabiliriz, fakat bunda başarısız oluruz. Arkadaşlarınıza, öldüklerinde cennete gideceklerini bilip bilmediklerini sorun. Bilmiyorlar. Gideceklerini umut ediyorlar ama bunu umut etmeyen kimse var mı? Arkadaşlarınızın verdiği yanıtlar Tanrı’yla bir ilişkileri olmadığını gösteriyor. Günahlarının sonucu olarak Tanrı’yla aralarına ayrılık giriyorsa nasıl Tanrı’yla kişisel bir ilişkiye sahip olabilirler? İnsanın günah için ödediği bedelin Tanrı’yla arasına ayrılık girmesi olduğunu kim söyledi? Tanrı. Tanrı insan olmadığına göre yalan söylemez. Bu ayetin ilk kısmına dikkat edin:
“Çünkü günahın ücreti ölüm, Tanrı’nın armağanı ise Rabbimiz Mesih İsa’da sonsuz yaşamdır.” (Romalılar 6:23, İncil)
Tanrı bu ölüm cezasının iki yönü olduğunu söyledi. Biri fiziksel, diğeri ise ruhsal. Fiziksel ölüm, insanın canı bedeninden ayrıldığında gerçekleşir. Ölümün ruhsal yanı ise kanımca, en korkunç yanıdır. Günah işlediğimizde canlarımız anında Tanrı’dan ayrı düşer. Ruhsal ölüm gerçekleşir. Neden? Tanrı huzurunda günaha izin vermez. Asla! Tanrı’nın iyiliği ve paklığı Kutsal Yazılar’da tekrar tekrar vurgulanmıştır:
“Çünkü sen kötülükten hoşlanan Tanrı değilsin. Kötülük senin yanında barınmaz.” (Mezmur 5:4, İncil)
“Tanrı ışıktır. O’nda hiç karanlık yoktur.” (1.Yuhanna 1:5, İncil)
“Doğrulukla fesadın ne ortaklığı, ışıkla karanlığın ne paydaşlığı olabilir?” (2.Korintliler 6:14, İncil)
“Ayartılan kişi, “Tanrı beni ayartıyor” demesin. Çünkü Tanrı kötülükle ayartılmadığı gibi kendisi de kimseyi ayartmaz.” (Yakup 1:13, İncil)
Şu anda Tanrı sizin için uzak ve bilinemezmiş gibi görünüyorsa, bunun nedeni bu bozuk ilişkidir. Fiziksel olarak ölmediniz ama ruhsal olarak öldünüz. Günahınızın fiziksel bedelini henüz ödemediniz ama ruhsal bedelini ödediniz. Bu bütün insanlar için geçerlidir. Tanrı bizim adımıza müdahale etmediği sürece, sonsuzluğu Tanrı’dan ayrı olarak geçirmek zorunda kalırız. Bu dünyadan Tanrı’dan ayrı düşmüş olarak ayrılıp aynı korkunç durumda sonsuza dek devam ederdik. Cennete gitmemiz söz konusu olamazdı. Tanrı, huzurunda, cennette, sonsuz evinde, günaha izin veremez. Yaşamlarımızın Tanrı’yla esenlik dolu ilişki içinde olmasının, Tanrı’yla barışmamızın tek yolu, Tanrı’nın huzurunda günahlarımızın bedeli ödenmiş olarak durmaktır. Eski Antlaşma’daki bu ayet bunun nasıl olabileceğini anlamamıza yardımcı olur:
“Çünkü canlılara yaşam veren kandır. Ben onu size… kendinizi günahtan bağışlatmanız için verdim. Kan yaşam karşılığı günah bağışlatır.” (Levililer 17:11)
Bu ayrılık Tanrı’nın söylediği şekilde gerçekleştiyse, bu uçurumu nasıl kapatabiliriz? Biz bunu yapamayız ama Tanrı yapabilir.
2) İsa Mesih Tanrı’nın günahlarımız için tek sağlayışıdır. Henüz bu gerçeği anlamıyorsanız veya İsa Mesih’e iman etme kararı vermeden önce biraz daha okumak isterseniz Kurbanın Üzerindeki Sır Perdelerinin Kaldırılması adlı makaleyi okumanızı öneririm. Tanrı, İsa aracılığıyla Tanrı’nın sevgisini ve yaşamınız için tasarısını bilip deneyim edebileceğinizi bilmenizi istiyor. Fakat Tanrı öncelikle günahlarınızın bedelini ödemeniz gerektiğini anlamanızı istiyor. Başka kim ödeyebilir ki? Başka bir günahkar günahlarınızın bedelini ödeyemez. Onlar da nihai olarak kendi günahlarının bedelini ödemek zorundalar ve bedel ölümdür. İşte İsa Mesih, tam olarak bu amaçla, Tanrı’dan ayrı düşmüş olarak ölmeyelim diye günahlarımızın bedelini ödemek için bu dünyaya geldi. Bu ayetin günahlarınızla ve Tanrı’nın bunlarla başa çıkmak için yaptığı tasarıyla ilgisi nedir?
“Çünkü canlılara yaşam veren kandır. Ben onu size… kendinizi günahtan bağışlatmanız için verdim. Kan yaşam karşılığı günah bağışlatır.” (Levililer 17:11, Eski Antlaşma)
Kan yaşamı temsil eder. İncil, “kan dökülmeden bağışlama olmaz” diyor. (bkz. İbraniler 9:22). Tanrı Kutsal Kitap boyunca kan ve etten oluşan varlıklar olduğumuz için günahımızın bedelini ödemenin tek yolunun günahı kaldıracak kanın dökülmesi olduğunu açıkça ortaya koymuştur. Bu ilahi eylem bizim için çoktan gerçekleştirilmiştir. Sevgili dostum, sevinin çünkü en büyük ruhsal çıkmazı ortadan kaldıran bir Tanrı vardır ve cennete gitmek için ihtiyaç duyduğumuz bağışlama armağanını size vermeye hazırdır. Tanrı bu tasarıya İncil’deki şu ayette tanıklık etmektedir:
“Nitekim Mesih de bizleri Tanrı’ya ulaştırmak amacıyla doğru kişi olarak doğru olmayanlar için günah sunusu olarak ilk ve son kez öldü.” (1. Petrus 3:18, İncil)
İncil’i okuduğunuz zaman göreceğiniz gibi İsa üçüncü gün ölümden dirildi. Bu diriliş, ölümü bizim adımıza fethettiğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde kanıtlanmasıdır. Bu gerçekten bir an için bile kuşku duymayın. Eski tarihe ait olaylar arasında İsa’nın dirilişi kadar tarihsel kanıtı olan başka hiçbir olay yoktur. İncil’de bu Ölüm Fatihi’nin yaptıklarını ilan eden ayetlere kulak verin:
“Bu çocuklar etten ve kandan oldukları için İsa, ölüm gücüne sahip olanı, yani İblis’i, ölüm aracılığıyla etkisiz kılmak üzere onlarla aynı insan yapısını aldı. Bunu, ölüm korkusu yüzünden yaşamları boyunca köle olanların hepsini özgür kılmak için yaptı.” (İbraniler 2:14-15, İncil)
3) Bu dünyadayken cennete gideceğinizle ilgili hiçbir güvence almadan Tanrı’ya ulaşmak için hummalı bir çaba göstermek yerine İsa, şimdi O’nunla bir ilişkiye nasıl başlayabileceğimizi söylüyor. Ne yapmanız gerekiyor? Bu dünyada başlayan ve hiç bitmeyen bir ilişki. İsa’nın uğruna öldüğü günahkarlardan biri olduğunuzu kabul etmeniz gerekiyor. Bunu O’na söyleyin. Kullanacağınız sözler önemli değildir. Yüreğinizi biliyor. Yeni bir yaşam ve Tanrı’yla yeni bir ilişki davetine karşılık vermek ister misiniz? Tanrı İncil’de “yeni sizi” şöyle betimliyor:
“Bir kimse Mesih’teyse, yeni yaratıktır. Eski şeyler geçmiş, her şey yeni olmuştur.” (2. Korintliler 5:17, İncil)
İsa’nın sizin için yaptıklarını, size teklifini biliyorsanız, O’na bildiklerinizi söyleyin. “Bağışlama”yı “size acı veren kişiyi cezalandırma hakkında vazgeçmek” olarak tanımlıyorum. İsa’nın çarmıhta yaptığı da budur. O’na bağışlanmak istediğinizi söylemeniz yeterlidir.
“Çünkü günahın ücreti ölüm, Tanrı’nın armağanı ise Rabbimiz Mesih İsa’da sonsuz yaşamdır.” Günahın ücreti ölümse ve İsa bu ücreti sizin yerinize ödemek için ölüp dirildiyse O’na şükredin.
“Çünkü günahın ücreti ölüm, Tanrı’nın armağanı ise Rabbimiz Mesih İsa’da sonsuz yaşamdır.” Tanrı’nın armağanı, bu ücreti ödeyen Rab İsa Mesih sayesinde, cennette sonsuz yaşam ise, O’na bu armağan için şükredin. Size armağan veren herhangi birine teşekkür eder gibi, O’na teşekkür edin. Bunu yaparsanız İsa’da yeni yaşamınız başlar. Tanrı’yla, ölümün bile bozamayacağı kişisel bir ilişkiye çekildiniz. Doktrinle ilgili herhangi bir formülü tekrarlamanız gerekli değildir. Söylemeniz gereken dinle ilgili belirli sözler yoktur.
Tanrı’yla yeni bir ilişkiye sahip olduğunuzdan nasıl emin olabilirsiniz? Tanrı’nın dualarınıza yanıt verip vermediğini bilmeniz gerekir. Tanrı’nın yanıtladığını hangi yetkiye dayanarak bilebilirsiniz? Yetkimiz, Tanrı’nın ve Sözü’nün güvenilirliğidir. Kutsal Kitap’taki birkaç ayete bakalım:
“Kutsal Yazı, “O’na iman eden utandırılmayacak” diyor.” (Romalılar 10:11, İncil)
“Rab’be yakaran herkes kurtulacak.” (Romalılar 10:13, İncil)
“Bana yakar da seni yanıtlayayım; bilmediğin büyük, akıl almaz şeyleri sana bildireyim.”(Yeremya 33:3, Eski Antlaşma)
“O bütün insanların kurtulup gerçeğin bilincine erişmesini ister.” (1.Timoteos 2:4, İncil)
İsa şöyle diyor, “Ey bütün yorgunlar ve yükü ağır olanlar! Bana gelin, ben size rahat veririm.” (Matta 11:28, İncil)
Tanrı’nın İncil’de İsa’yla ilgili açıkladıklarına inanıyor musunuz? Duayla İsa’nın sizin için öldüğünü kabul ettiniz mi? Bu sorulara olumlu yanıt veriyorsanız, sonsuz yaşam armağanına sahip olduğunuzdan emin olabilirsiniz. Tanrı’nın sözünün vaatlerinden bunu bilebilirsiniz. “Tanrı’nın bütün vaatleri Mesih’te “evet”tir.” (2.Korintliler 1:20, İncil)
Öldüğümüz zaman cennete gideceğimizi bildiğimizi söylerken kibirli davranmış mı oluyoruz? Kesinlikle hayır!
(1) İsa Mesih, bize sonsuz yaşam verdiğini ve bunu hiçbir şeyin alamayacağını söylüyor. “Koyunlarım sesimi işitir. Ben onları tanırım, onlar da beni izler. Onlara sonsuz yaşam veririm; asla mahvolmayacaklar. Onları hiç kimse elimden kapamaz.” (Yuhanna 10:27-29, İncil)
(2) Sonsuz yaşam armağanı, bir lütuf armağanıdır. İyilikler yaparak kazanılamaz. Yüce Kurtarıcı, İsa Mesih’in verdiği, hak edilmemiş bir armağandır. “İman yoluyla, lütufla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı’nın armağanıdır. Kimsenin övünmemesi için iyi işlerin ödülü değildir.” (Efesliler 2:8-9, İncil)
Bu arada, Kutsal Kitap’ta “sonsuz yaşamdan” söz edildiğini gördüğünüzde, bu ifade cennette sonsuza dek sürecek yaşamı kast etmektedir. “Sonsuz ölümün” tam tersidir; bu, Tanrı’dan sonsuza dek ayrı düşmek olacaktır. İnsanların cehennemde yaşayacağı yaşam işte böyle bir şeydir. Sonsuz yaşamınız varsa, Tanrı’yla sonsuza dek sürecek bir yaşama sahipsiniz demektir. Şu an sahip olduğunuz bir şeydir. Bir yere kadar şu anda bunu yaşamaya başlarsınız, cennete götürüldüğünüz zaman ise doluluğunu yaşarsınız.
Bunu söylemek istiyorum, çünkü ölümden sonra yaşama ve insanların sonsuza dek bir yerlerde – cennet, “iyi bir yer”, “aramızda” diye adlandırdığımız yer veya cehennem, yok oluş – yaşayacağına inandığınızı biliyorum. Herkesin sonsuz yaşamı var mıdır? Hayır, Kutsal Kitap’ta Tanrı’nın açıkladığına göre yoktur. Örneğin, İsa şöyle dedi: “Bunlar sonsuz azaba, doğrular ise sonsuz yaşama gidecekler.” (Matta 25:46, İncil). Cehennemdekilerin cezası cennettekilerin sevinci kadar sürecek, fakat cehennemdeki yaşamı sonsuz yaşam olarak tanımlayamayız. Onlar için sonsuz cehennem olacaktır.
Tanrı korusun ama bu gece ölecek olsanız ve Tanrı size neden cennete girmenize izin vermesi gerektiğini sorsa ne söylerdiniz? Ben, kısaca söylemem gerekirse, “Çünkü Kurtarıcım İsa’dır.” derim. Benle Tanrı arasında var olan tek engel, günahlarımın oluşturduğu engeldi. İnsanın kaldıramayacağı bir engeldi, bu nedenle ben de bu engeli kaldıramazdım. Tanrı’ya İsa’nın günahlarımın cezasını ödemek için öldüğüne inandığımı söylerim. Benim adıma günahlarımın cezasını ödediği ve benim bunu kabul ettiğim anda aramızdaki engel ortadan kalkmıştır. Tanrı’ya, bu engelin ortadan kalktığı yılı ve ayı sevinçle söyleyebilirim. İsa’nın günahlarım için öldüğüne inandığımı Tanrı’ya söylediğim gün oldu bu. Tanrı’ya sonsuz yaşam için şükrettiğim gün oldu. Tam olarak hangi gün olduğunu artık anımsamıyorum ama Tanrı anımsıyor!
Tanrı’ya başka bir şekilde yanıt vermeyi düşünür müydüm?
İyi olmaya çalıştığımı ve birçok iyi şey yapmaya çalıştığımı söyler miydim? Hayır, bunun işe yarayacağını sanmıyorum. Bu, hiçbir zaman Tanrı’nın insanları cennete götürme yolu olmamıştır. “Tanrı bizi yaptıklarımıza göre değil, kendi amacına ve lütfuna göre kurtarıp kutsal bir yaşama çağırdı. Bu lütuf bize zamanın başlangıcından önce Mesih İsa’da bağışlanmış, şimdi de O’nun gelişiyle açığa çıkarılmıştır. Kurtarıcımız Mesih İsa ölümü etkisiz kılmış, yaşamı ve ölümsüzlüğü Müjde aracılığıyla ışığa çıkarmıştır.” (2. Timoteos 1:9-10, İncil)
Titreyen bir yürekle, şöyle bir şey mi itiraf etmeliyim? “Tanrım, ben cehenneme gönderilmeyi hak ediyorum.” Hayır, çünkü İsa’nın bütün günahlarımın bedelini ödemesi, İsa’nın benim yerime cehenneme gitmesi gibi bir şeydir. Bu yüzden İsa benim hak ettiğim mahkumiyeti üzerine aldığı için Tanrı’ya şükrederdim. Cezanın iki kez ödenmesi gerekmiyor. İsa’nın Yuhanna 5:24’teki sözlerini tekrarlardım. Tanrı’nın huzurunda bu sözleri tekrarlarken yüreğim, Kurtarıcım ve Rab’bim İsa’ya karşı övgüyle dolardı:
“Size doğrusunu söyleyeyim, sözümü işitip beni gönderene iman edenin sonsuz yaşamı vardır. Böyle biri yargılanmaz, ölümden yaşama geçmiştir.”
Incil’deki kitaplardan birinin sonunda yer alan duada şöyle yazıyor: “Esenlik kaynağı olan Rab’bin kendisi size her zaman, her durumda esenlik versin. Rab hepinizle birlikte olsun.” (2.Selanikliler 3:16, İncil)
Esenlik veren bu Tanrı’yı tanımanız mümkündür. Gerçek şu ki, Rab’den başkası bunu size sağlayamaz. İsa’nın öğrencilerine söylediklerine kulak verelim. Bu sözler, eğer O’nu izleyenlerden biriysek, bugün sizin ve benim için de geçerlidir.
“Size esenlik bırakıyorum, size kendi esenliğimi veriyorum. Ben size dünyanın verdiği gibi vermiyorum. Yüreğiniz sıkılmasın ve korkmasın.” (Yuhanna 14:27, İncil)
İsa onlara nasıl bir esenlik verdiğini söyledi? Kendi esenliğini. “…size kendi esenliğimi veriyorum.” Söylediğim gibi ancak O verebilir. İsa’nın verdiği esenlik, dünyanın vermeyi vaat ettiği esenlik gibi değil. Örneğin, çeşitli felsefe veya din sistemlerinin vaat ettiği esenlik gibi değil. Onlar esenlik vereceklerini söylüyorlar ama verdikleri gerçek değil. Vicdanın sesini yatıştırmıyor. Günahı ortadan kaldırmıyor. İnsanın canını Tanrı’yla barıştırmıyor. Tanrı’yla yeniden düzelmiş bir ilişkinin görüldüğü yaşamı ortaya çıkaramıyor. Oysa, İsa’nın verdiği esenlik, canın bütün ihtiyaçlarını karşılar. Vicdanın uyarılarını yatıştırır ve sonsuza dek kalır, özellikle de, ölüm anında cennete geçerken! İnsan, endişe ve kaygı dünyasında böyle bir esenliğe sahip olmayı ne kadar da çok ister! Dünyanın veremeyeceği ve dilediği zaman da alamayacağı bu tür bir esenliğe sahip olmak ne kadar harika bir şey!
Peki bu esenliğe nasıl bir karşılık vereceksiniz?
1) İsa’nın bütün günahlarımın bedelini ödemesi, İsa’nın benim yerime cehenneme gitmesi gibi bir şey olduğuna inaıyorum. Benim yerime ölüp hak ettiğim mahkumiyeti üzerine aldığın için ne kadar teşekkür etsem azdır, İsa’m. Bugünden itibaren seni izleyenlerden biri olacağım.
2) Tabii ki, cennete gitmek isterim ama “kurtarıcım İsa’dır” demeye henüz hazır değilim.
Eğer birinci seçenek ruhsal durumunuzu en iyi bir şekilde anlatırsa, sitenin ana sayfadaki Dersleradlı bölümü ziyaret etmenizi öneririm. “Kurtarıcımız tek Tanrı, sizi düşmekten alıkoyacak, büyük sevinç içinde lekesiz olarak yüce huzuruna çıkaracak güçtedir. Yücelik, ululuk, güç ve yetki Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla bütün çağlardan önce, şimdi ve bütün çağlar boyunca Tanrı’nın olsun! Amin.” (Yahuda 1:24-25, İncil).