‘Tanrı Sevgidir’ Demek Ne Demektir?

Tanrı’yla ilgili bazı şeyleri hayal etmek kolaydır. Dünyayı yaratışını, yıldızları yerlerine koyuşunu ve her birine bir isim vermesini hayal edebiliriz. Her şeye gücü yeten, her şeyin üstünde egemen olarak hayal edebiliriz. Bizi tanıyan, bizi yaratmış olan ve hatta bizi işiten bir Tanrı’yı hayal edebiliriz. Peki ama bizi seven bir Tanrı’yı? Bizi alkışlayan ve destekleyen?

Eğer bana benziyorsanız sevilme ihtiyacınızın ne kadar büyük olduğunu bilirsiniz.  Hepimizin sevilmeye ihtiyacı vardır. Birileri için önemli olduğumuzu, birinin bizi gerçekten önemsediğini ve bizi koşulsuz olarak kabul ettiğini bilmemiz gerekir. Sevildiğimizden kuşku duyarsak bunun karşılığında kabul edilemez davranış kalıpları geliştiririz.

Sadece dikkat çekmek için sorumsuzca davranan çok sayıda insanın olduğu bir dünyada yaşadığımızı biliyor musunuz? Dikkat çekmek sevginin yerini pek tutamaz ama sevgiye aç insanlar için hiç yoktan iyidir. 

Hepimiz birilerinin bizi sevdiğini bilmek isteriz. İncil’deki iyi habere göre biri seviyor. İncil Tanrı’nın sevgi olduğunu kesin olarak söylüyor. Bir bölümde iki kez görüyoruz bunu:

“Tanrı sevgidir.” (1.Yuhanna 4:8,16, İncil)

Sevgi Türkçe’deki en sıcak sözcük olmalı. Tanrı’nın sevgi olması insanlığın bildiği en sıcak, teşvik edici ve güven verici gerçeklerden biri olmalı. Sevgi Tanrı’nın doğasında vardır. Tanrı doğal olarak sever. Sadece yansıttığı dostça bir tutum değildir. Varlığının özüdür. Tanrı bize karşı her zaman sevgiyle davranacaktır çünkü başka türlüsünü yapamaz. Tanrı sevgi doludur. 

Bu, Kutsal Kitap’ın Tanrısı’dır. Kutsal Kitap bize, yaratılış dehasının tacı olan insanın peşinden vazgeçmeksizin giden bir Tanrı’yı gösterir. Bizi kendisi için yaratmış ve bize sonsuz evi olan cennete gitme daveti vermiştir. Peki bu davet karşılıksız mıdır? Hayır, bedeli olan bir davettir. O’nun için bedeli ağır olan ama bizim için karşılıksız olan bir davettir. 

“Hiç kimsede, insanın, dostları uğruna canını vermesinden daha büyük bir sevgi yoktur.” (Yuhanna 15:13, İncil)

Tanrı’nın sevgisi sadece Tanrı’yı vermeye yöneltmekle kalmaz, ağır bir bedeli olduğu zaman bile vermeye yöneltir. Bu gerçekten de insanın sevgisinden farklıdır. Örneğin, bizim için rahatsızlık verecek ya da ağır bir bedeli olan bir şeyi başkası için yapmaktan çekiniriz. Tanrı bizi böyle bir sevgiyle sevdiği için günahlarımızdan kurtulmamız için bir tasarı hazırladı. Bu tasarıya göre, Havva ve Adem’in dudakları yasak meyveye değdiği anda çarmıhın gölgesi insanlık tarihinin üzerine değmiştir. Tanrı’nın, günahlarını örtmek için Aden Bahçesi’nde masum bir hayvanı kurban ederek itaatsizlikleri karşısında bir sağlayışta bulunmasında, bunun şekillendiğini görebiliyoruz. 

Düşünün bir kere. Tarihteki ilk ölüm, dünyanın yeri ve otları üzerine ilk düşen kan kurban kanıydı. Hayvan yemek için kesilmemişti. İnsanın Tanrı’ya karşı itaatsizliğinin utancını örtmek için öldürüldü. Adem ve Havva bir hayvanın öldürüldüğünü hiç görmemişlerdi. Çünkü insana hayvan yemek için izin, ancak Tufan’dan sonra verilmişti. Tanrı Nuh ve ailesine şöyle demişti:

“Bütün canlılar size yiyecek olacak. Yeşil bitkiler gibi, hepsini size veriyorum.” (Yaratılış 9:3, Eski Antlaşma)

Adem ve Havva vejeteryandı. İncir yapraklarıyla kendilerini örterek çalıların arkasına saklanmış olarak söz dinlememeleri nedeniyle masum bir hayvanın öldürüldüğünü görüyorlardı. Bu onlar için gerçekten de çok şaşırtıcı bir deneyim olmuş olmalı!

“RAB Tanrı Adem’le karısı için deriden giysiler yaptı, onları giydirdi. (Yaratılış 3:21, Eski Antlaşma)

Tanrı onları hemen yok edip baştan başlayabilirdi. Ne var ki, sevgi dolu tepkisi bugün hala geçerli olan dersler öğretmiştir. Yaşamdaki en olağanüstü gerçeklerden biri, Tanrı’nın Adem ve Havva’ya öğretmiş olduğu ruhsal derslerin bizim de öğrenmemiz gereken dersler oluşudur. İşte Tanrı onlara şunları öğretmiştir. Bunları öğrendiğiniz takdirde cennete giden yolun 10’da 9’unu katetmişsiniz demektir.

1.  Suçlu bir günahkarın Tanrı’ya yaklaşabilmesi için, uygun bir giysi ile örtünmesi gerekmektedir.
2.  Kendi elleri ile incir ağacının yapraklarından yaptıkları önlükler Tanrı tarafından kabul edilemezdi.
3.  İhtiyaç duydukları örtüyü Tanrı’nın kendisi sağlamalıydı.
4.  Bu gerekli örtü yalnızca ölüm aracılığıyla elde edilebilirdi.

Kurban’ı Örten Sır Perdelerinin Kalkması

Burada Tanrı’nın söylemek istediklerini daha iyi anlamak için lütfen Kurbanın Üzerindeki Sır Perdelerinin Kaldırılması adlı makaleyi okuyun. Bu yazıda, Tanrı’nın Aden Bahçesi’nden itibaren, Kutsal Kitap boyunca, kurban konusunda giderek ilerleyen bir şekilde gösterdiklerini izleyebilirsiniz. İncil’de İsa’nın sizin yerinize kurban olarak ölümü, insanlık tarihinin başındaki olayların zincirinde bir halkadır. Hıristiyanlar bu fikri ortaya çıkarmamıştır. Şu an size soluk Veren’in ilahi olarak kurduğu bu bağlantıları dünyada hiçbir şey kıramaz.

“Şöyle ki Tanrı, insanların suçlarını saymayarak dünyayı Mesih’te kendisiyle barıştırdı.”  (2 Korintliler 5:19, İncil) 

---

Dünya dinlerinin başka hiçbirinin böyle bir bildirisi yoktur. Bütün diğer dinler doğru davranışları, doğru tekrarlamaları, doğru kurbanı, doğru okumaları, doğru kuralları, doğru dinsel gelenekleri, doğru giyisileri ve doğru yeri öngörür. Bunu yaparsanız Tanrı size şunu verecektir der. Peki sonuç? Kibir ya da korkudur. Eğer kazacağınızı düşünüyorsanız kibir, kazanamayacağınızı düşünüyorsanız korku.

“Çünkü günahın ücreti ölüm, Tanrı’nın armağanı ise Rabbimiz Mesih İsa’da sonsuz yaşamdır.”  (Romalılar 6:23, İncil)

“İman yoluyla, lütufla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı’nın armağanıdır.  Kimsenin övünmemesi için iyi işlerin ödülü değildir.” (Efesliler 2:8-9, İncil)

Bu iki ayeti ya da buna uzaktan yakından benzeyen hiçbir şeyi dünyadaki başka hiçbir kutsal kitapta bulamazsınız. Gerçek Hıristiyanlık diğer bütün dinlerin antitezidir. Tanrı tarafından kabul edilmek, şimdi ve gelecekte, satın alınamaz ya da kazanılamaz, ancak verilebilir. Cennette sonsuz yaşam armağanını alırsınız. Bunu okudunuz mu? Tanrı’nın armağanıdır. İhtiyacınız olan armağan budur.  Bu, yeterince geleneksel dualarınızı ettikten sonra olmaz, ancak yeterince yapamadığınızı kabul ettiğiniz zaman olabilir. Bunu kazanabilmeniz mümkün değildir. Sadece kabul etmeniz gerekir. Bunun sonucu olarak, Rabbiniz ve Kurtarıcınız’a kibir ya da korku nedeniyle değil, minnettarlık duyduğunuz için hizmet edersiniz.

Feda Eden Bir Sevgi!

İncil’de Tanrı’nın sevgisinin kendisini feda eden bir sevgi olduğunu görüyorsunuz. Sevgi davranışlarla gösterilir. Bu nedenle her zaman bir nesnesi olması gerekir. Ne zaman sevgiden söz etsek, işin içinde her zaman birden fazla insan vardır, öyle değil midir? En azından iki olmalı, seven ve sevilen. Tanrı her zaman sevgi olduysa ve sevginin bir sevilene ihtiyacı olduğuna göre Tanrı’nın insan ve melekleri yaratmadan önce sevgisini nasıl gösterdiğini merak edebiliriz. İsa bu soruyu yanıtlamıştır. Ezelden beri Tanrı’nın üçlü birliği içinde sevgi ilişkisi olduğunu görüyoruz. Bunu İsa’nın göksel Babası’na söylediklerinden anlıyoruz.

“Baba, bana verdiklerinin de bulunduğum yerde benimle birlikte olmalarını ve benim yüceliğimi, bana verdiğin yüceliği görmelerini istiyorum. Çünkü dünyanın kuruluşundan önce sen beni sevdin.” (Yuhanna 17:24, İncil)

Tanrı tek başına yeterlidir. Başka insanlar tarafından karşılanması gereken ihtiyaçları yoktur. Sevgisini ifade etmek için başka varlıklar yaratmasına gerek yoktur. Üçlü birlik içinde sevgi yetkin bir şekilde ifade ediliyordu.

Bunu anlamak zor olsa da doğrudur. Tanrı bir Kişidir ama basit bir birlik değildir.  Birliktir, evet ama karmaşık bir birliktir. Tanrılığın içinde üç kişilik vardır- üç kısım ya da üç mod değil ama her biri eşit ve sonsuz Tanrı’dır. Tanrı’yı kısımlara bölmek mümkün değildir. Tanrı’nın bize gösterdiği üç farklılık öz olarak birdir ve bu nedenle tek Tanrı’dır. Bu bir sırdır ama Tanrı hakkında daha fazla düşündüğümüzde Tanrı’yla ilgili çoğu şeyin sır olduğunu görüyoruz.      

Beş yaşında bir kız ve annesi mutfaklarındayken annesi kıza Tanrı’nın her zaman her yerde olduğunu öğretiyormuş. Kız annesine, ‘Peki Tanrı şu anda salonda mı?’ diye sormuş.
“Evet,” diye yanıtlamış annesi, “Salonda.”
“Aynı zamanda burada mutfakta mı?” diye sormuş kız.
“Evet,” demiş annesi, “Tanrı her yerde. O ruh. Örneğin bir kaya her yerde olamaz ama Tanrı olabilir.”
“Şu anda ben Tanrı’nın üzerine mi basıyorum?” diye sormuş kız.

Denklemler

Annesi söyleyecek söz bulamamış. Biliyor musunuz, biz de söyleyecek söz bulamıyoruz. Söz konusu Tanrı’yı anlamak olduğunda yararlanabileceğimiz çok sınırlı kaynaklar var. Evet, Tanrı bu dünyanın ötesindedir, bakidir, sonsuzdur ve her şeye gücü yeter vs. ama birbirimize karşı dürüst olalım. Bunların hiçbirini anlamıyoruz, öyle değil mi? Bizlerin beden, can ve ruhtan oluşan üçlü yapımızı bile anlayamıyoruz! Bu nedenle lütfen üçlü birlikten oluşan bir Tanrı olduğuna ilişkin tepkinizde dikkatli olun. Bu sadece bir kuram değildir. Tanrı kendisini bizlere bu şekilde açıklamıştır ve ancak Tanrı, Tanrı’yı betimleyebilir, biz değil. Söz konusu sonsuz Tanrı ve sonsuzluk olduğunda dünyasal fizik ve matematik kuralları uygulanamıyor. 1+1+1=1 sınıfta doğru bir yanıt olmayabilir ama Tanrı için mümkündür. Bu eşitliği şu şekilde düşünmek daha doğru olacaktır: 1 x 1 x 1 = 1.  

Fakat bu gibi denklemler hiçbirimizi tatmin etmez, öyle değil mi? Bu gibi denklemler bizim yapımızı bile doğru düzgün bir şekilde tanımlayamazlar, nasıl Tanrı’yı tanımlasınlar! İçimizdeki can ve ruh eşsizdir ve bedenimizden farklıdır fakat bunların sınırlarını belirlemek olanaksızdır. ‘Bakın göstereyim. Canım burada ve ruhum şurada’ diyemeyiz. İkisinden de birer tane var fakat, ‘Canım içimde şu alanda bulunuyor ve ruhum şurada bulunuyor’ diyemeyiz. Biri nerede biter, diğeri nerede başlar? Tanrı dışında kimse bilemez.

---

Matematiksel denklemlerin bir faydası olmuyorsa, Tanrı’nın doğasını tanımlamak için denklemler oluşturmak konusunda çok daha dikkatli olmalıyız. Tanrı, bir denklemi oluşturan unsurlar gibi çeşitli ‘parçalardan’ oluşmaz. Tanrı birdir. Birliği inanılmaz karmaşık bir birliktir fakat yine de Tanrı birdir. Tanrı kendisini bölemez. İsa dedi ki, “Tanrı ruhtur, O’na tapınanlar da ruhta ve gerçekte tapınmalıdırlar.” (Yuhanna 4:24, İncil). Üç ruhtur demedi. Tanrısal özü birdir. Daha önce söylediğim gibi, söz konusu sonsuz Tanrı ve sonsuzluk olduğunda dünyasal fizik ve matematik kuralları uygulanamıyor.

Eğer Tanrı’nın Sevgisi Hakkında Daha Fazla Öğrenmek adlı dizideki yazıları okuduysanız doğaüstü bir Tanrı’yı anlamak için neyin gerekli olduğunu anlıyorsunuzdur. Doğaüstü bir açıklama gerekiyor. İnsanın aklı ve akıl yürütmesiyle anlaşılamayacak bir tür gerçek vardır. Tanrı’nın doğası ve sevgi niteliği hakkındaki gerçek bu kategoriye girer. Lütfen sevgi dizisinde önerdiğimi yapın. Okurken, Tanrı’dan kendisini doğaüstü bir şekilde açıklamasını isteyin. Tanıyarak öğrenme her zaman için sadece tanımlayarak öğrenmeden daha iyidir. Birincisi ikincisini varsaymaz veya gerekli kılmaz. Ama sizin yüreğinizin derinliklerinde gerçekten istediğiniz Tanrı’yı daha iyi tanımaktır, öyle değil mi? Önerdiğim gibi, web sitesini dolaşırken bu isteğinizi Tanrı’yla paylaşın.

Neden Bizleri Yarattı?  

Tanrı, insanın anlayışının tamamıyla ötesinde bir dünyada yaşadığı halde, bizleri, sizi ve beni, yaratmayı seçmiştir. Neden bunu yaptı? Buna benzer soruları ne kadar çok sorduğumuzu hatırlayamıyoruz bile değil mi? Tanrı kendi başına tam ve yetkindir. Yani, herhangi bir şekilde eksik değildir. O halde neden? Neden bizleri yarattı?  

Öncelikle, Tanrı yaratıcıdır. Yaratıcı’dır. Kutsal Kitap’ta sonsuz sevgisinin ezele dek uzandığını söylüyor. Bizleri yaratmadan önce bizi tanıyor ve biliyordu. O’nun aklında daha biz bir düşünceyken bile bu düşüncenin niteliği sevgiydi. Aynı şekilde bizleri sonsuzluk boyunca sevecektir. Bakın Tanrı bizim hakkımızda neler söylüyor:

“Seni sonsuz bir sevgiyle sevdim. Bu nedenle sevecenlikle seni kendime çektim.” (Yeremya 31:3, Kutsal Kitap)

Bu gerçeği anlayabiliyor musunuz? Ben anlayamıyorum ama iman edebiliyorum! Sonsuz Tanrı’nın sevgisi sonsuz bir sevgi olmalı. Bizi bütün ihtiyaçlarımızı karşılayacak şekilde sever. Buna günahlarımızın bağışlanması da dahildir. “Günahlarımızı çarmıhta kendi bedeninde yüklendi. O’nun yaralarıyla şifa buldunuz.” (1. Petrus 2:24, İncil)

Tanrı’nın sevgisinin sınırı yoktur. Okyanusların suyunu kovalarla boşaltamayacağınız gibi Tanrı’nın sevgisini de bitirmeniz mümkün değildir. Eşimin ve benim söylemekten hoşlandığımız ilahilerden birinin sözleri şöyledir:  

Okyanusu mürekkeple doldurabilir miyiz, ve gökler kağıtla mı yapılmıştı; 
Dünyadaki her bitki sapı tüylü kalem ve her insan yazman olsaydı,
Göklerdeki Tanrı’nın sevgisini yazmak, okyanusları kurutmaz mıydı?
Tomar da gökleri kaplasa sevgisi hakkında her şey yazılamazdı. 

O’nun Eşsiz Sevgisi

Sorunuza verdiğim yanıtta büyük olasılıkla, Kutsal Kitap’ın Tanrı’nın sevgisi ve sevgisinin yapabilecekleri konusunda ki gerçeğin tek kaynağı olduğu düşüncesini kabul edeceğiniz bir noktaya geldiniz. Yani, bunun daha önce bu şekilde açıklandığını daha önce duymamıştınız. O’nun sevgisi günahı ve günahın hak ettiği yargıyı görmezlikten gelemez ve gelmez. Tanrı bunları gözmezlikten gelip aynı zamanda adil bir Tanrı olamaz. Yozlaşmış devlet görevlileri ve yasa uygulayıcılar yasaları çiğneyenlerin suçlarını bir bedel karşılığı görmezden gelebilirler. Ama Tanrı insan gibi değildir.

İki Neden

Bu nedenle, Aden Bahçesi’nde masum bir hayvanın kurban edilmesi hakkında okuyoruz. Adem ve Havva Tanrı’nın kendi adlarına bunu yapmasını istememişlerdi. Çalıların arkasında saklanmış korkudan tir tir titriyorlardı.      

Bu nedenle, Tanrı günahlarımızın cezasını yüklendiği ölüm tepesine doğru yolculuğunu bilerek, belli bir amaçla gerçekleştirmiştir. Sizin için bunu yapmasını istediniz mi? Ben de benim için yapmasını istemedim ama Tanrı sevgi Tanrısı’dır. Aslında, İsa’nın çarmıhında birleşen sevgisi ve adaletiydi.

---

“Ne dediniz?!!!!”

Son cümleye takılmış olabilirsiniz. Çarmıha gidip ölürken Tanrı mı günahlarımızı yüklenmişti? Tanrı ölebilir mi? Hayır, ama üzerine giyindiği insan bedeni ölebilirdi. “Başlangıçta Söz vardı. Söz Tanrı’yla birlikteydi ve Söz Tanrı’ydı…Söz, insan olup aramızda yaşadı.” (Yuhanna 1:1, 14, İncil). Ayrıca, İsa çarmıhta öldüğünde varlığı sona ermedi. Bedeni bir mezara kondu ama çarmıha gerilmesinden sonraki üç gün içinde kendisi etkinliğini sürdürdü. Bunun hakkında İncil’den okuyabilirsiniz. Kendisini sunmadan önce gerçekleşecek olan ölümü ve dirilişi konusunda iki net açıklama yapmıştı.

“İsa şu yanıtı verdi: ‘Bu tapınağı yıkın, üç günde onu yeniden kuracağım.” Yahudi yetkililer, ‘Bu tapınak kırk altı yılda yapıldı, sen onu üç günde mi kuracaksın?’ dediler.
Ama İsa’nın sözünü ettiği tapınak kendi bedeniydi. İsa ölümden dirilince öğrencileri bu sözü söylediğini hatırladılar, Kutsal Yazı’ya ve İsa’nın söylediği bu söze iman ettiler.” (Yuhanna 2:19-22, İncil)

İsa dedi ki, “Canımı kimse benden alamaz; ben onu kendiliğimden veririm. Onu vermeye de tekrar geri almaya da yetkim var.” (Yuhanna 10:18, İncil)

İsa’nın kendisini ölümden diriltmesinin tek yolu hala bilinçli olarak canlı olmasıdır. Bu da, bedeni mezardayken İsa’nın üç gün boyunca var olmaya devam ettiğini kanıtlar. İsa’nın ilahi doğası da, insan canı da bu zaman süresince bilinçli ve canlıydı. Üzerine giyindiği beden günahlarımızı yüklendi ama Tanrı hiçbir zaman var olmayı kesmedi. Tanrı ölemez.

Sizi Seven Tanrı

Sevgi zorlanmaz. Sevgi kimseyi zorlayamaz. Sevgi Tanrısı da kimseyi zorlayamaz. O’na gelenler bunu gördükleri sevgiye karşılık olarak yaparlar. “Tanrı’yı biz sevmiş değildik, ama O bizi sevdi…”  (1.Yuhanna 4:10, İncil)

Sizi seven Tanrı’yı tanımakla ilgileniyorsanız İncil’den Yuhanna Müjdesi’ni okumaya başlamanızı öneririm. Bu kitapta 21 bölüm vardır. Önünüzdeki üç hafta boyunca her gün bir bölüm okuyun. Bizim web sitemize bir İnternet Cafe’den ulaşıyorsanız ve her gün gelemiyorsanız iki günde bir, iki bölüm okuyabilirsiniz. İlahi sözler okuduğunuz için her okumadan önce dua etmenizi önerebilir miyim? Tanrı’dan okuduklarınızı aydınlatmasını ve sizde hayat alıp yüreğinizi bereketlemesini isteyin. Tanrı’dan bilmeniz gerekeni göstermesini isteyin. İsteği ne olursa olsun bunu yapmaya hazır olduğunuzu söyleyin.