Eski Antlaşma Muhammed’den Bahsediyor mu? Ya Musa’nın Kendisi Gibi Olan Bir Peygamberle İlgili Peygamberliği?
Yıllar içinde Müslüman yazarlar, Kutsal Kitap’ta bulunan çeşitli ayetleri Muhammed’e uydurmak için çeşitli girişimlerde bulunmuşlardır. Belki biliyor olabilirsiniz, bu çaba genel olarak Kuran’da Muhammed’in gelişinin Yahudi ve Hıristiyan Kutsal Yazıları’nda önceden bildirildiğini söyleyen bir ayetten kaynaklanır. Ayet şöyle diyor:
“Yanlarındaki Tevrat ve İncil’de yazılı buldukları o elçiye, o ümmi Peygamber’e uyanlar (var ya), işte o Peygamber onlara iyiliği emreder, onları kötülükten meneder, onlara temiz şeyleri helâl, pis şeyleri haram kılar.” (A’raf 7:157)
Bu nedenle, Müslümanlar’ın Yahudiler’in ve Hıristiyanlar’ın ilahi olarak verilmiş kitaplarını, Muhammed’in gelişi hakkında verilmiş peygamberlikleri bulmak için kapsamlı bir şekilde aramaları şaşırtıcı değildir. Kuran, bu peygamberliklerin kolayca bulunabileceğini belirtir gibi. Ne var ki, Müslüman akademisyenler var olduğu ileri sürülen bu öngörüleri bulmaya çalıştıklarında, bu bölümlerde peygamberliklerin çoğunun konusunun Muhammed değil, İsa olduğunu keşfettiklerinde hoş olmayan bir şekilde şaşırmışlardır. Bu kitaplardaki peygamberliksel metinlerin konuları ise İsa’nın doğumu, hizmeti, benzetmeleri, harikaları, çarmıha gerilmesi, dirilişi, göğe alınışı, ikinci gelişi, tanrılığı, görkemi ve onurudur. Bu kitaplar İsa’nın gelişini, Tanrı’nın açıklanan gerçeğinin ve insana sevgisinin nihai doruk noktası olarak o kadar yoğun bir şekilde duyuruyorlar ki, insan Kutsal Kitap’ın O’dan sonra bir peygamber gelmesi gibi bu doruk noktasına karşı bir gelişmeye izin vermemesinden etkilenmeden edemiyor. Bu gibi peygamberlikler, var olmadıkları için dikkat çekicidir.
Mesela Musa’yı düşünün. Kurban hakkında yazmak üzere kendisine esinlenenlerin Tanrı’nın bizlere bu konuda göstermek ve açıklamak istediklerinin sadece başlangıcı olduğu hakkında hiçbir fikri yoktu. Aynı şekilde, Musa, Tanrı’nın kendisine sunu olarak sunmasını söylediği kuzuların da, insanlık tarihinde ortaya çıkacak ve Tanrı Kuzusu diye adlandırılacak olanın habercisi olduğundan habersizdi. (Kutsal Kitap’ta İsa’ya verilen birçok ünvan arasında en hayret verici olanın “Tanrı Kuzusu” ünvanı olduğuna inanıyorum.)
Ya Musa’nın kendisi gibi olan bir peygamberle ilgili peygamberliği? Yazdıklarını dikkatli bir şekilde inceleyelim.
“Ülkelerini alacağınız uluslar büyücülerin, falcıların öğüdüne kulak verirler. Ama Tanrınız RAB buna izin vermiyor. Tanrınız RAB size aranızdan, kendi kardeşlerinizden benim gibi bir peygamber çıkaracak. Onu dinleyin. Horev’de toplandığınız gün Tanrınız RAB’den şunu dilemiştiniz: ‘Bir daha ne Tanrımız RAB’bin sesini duyalım, ne de o büyük ateşi görelim, yoksa ölürüz.
RAB bana, ‘Söyledikleri doğrudur dedi. ‘Onlara kardeşleri arasından senin gibi bir peygamber çıkaracağım. Sözlerimi onun ağzından işiteceksiniz. Kendisine buyurduklarımın tümünü onlara bildirecek. Adıma konuşan peygamberin ilettiği sözleri dinlemeyeni ben cezalandıracağım. Ancak, kendisine buyurmadığım bir sözü benim adıma söylemeye kalkışan ya da başka ilahlar adına konuşan peygamber öldürülecektir. “’Bir sözün RAB’den olup olmadığını nasıl bilebiliriz? diye düşünebilirsiniz. Eğer bir peygamber RAB’bin adına konuşur, ama konuştuğu söz yerine gelmez ya da gerçekleşmezse, o söz RAB’den değildir. Peygamber saygısızca konuşmuştur. Ondan korkmayın.” (Yasanın Tekrarı 18:14-22, Eski Antlaşma)
Bugün Müslüman inanç savunucuları bu ayetlerde italik olarak belirtilmiş olan ‘kardeş’ teriminin İbrahim’in soyundan gelen herhangi birini kast edebileceğini iddia ederler. Muhammed’in, İbrahim’in ilk oğlu olan İsmail’in soyundan geldiği varsayıldığı için Muhammed’in İsrailliler’in ‘kardeşi’ olarak kabul edilebileceğini ve Musa’nın bu ayette sözünü ettiği peygamber olduğunu söylerler.
Hangi Yahudi Oymağıyla İlişkiliydi?
Ne var ki, yabancılara ya da diğer ulusların öğretmenlerine bağımlı olmasınlar diye bu ayetlerde sözü edilen kendi memleketinin insanı olan birisidir. Muhammed İsmail’in soyundan geldiyse, İsmail İsrail’in hangi bölgesinde yaşıyordu? Hangi Yahudi oymağıyla ilişkiliydi? Bu ayetlerin çerçevesini göz önünde bulundurmamız gerekiyor. Çerçeveye baktığımızda İsmail’in soyundan gelen kimsenin bu tanıma uymadığını görüyoruz.
“Tanrınız RAB’bin size vereceği ülkeye girdiğinizde, oradaki ulusların iğrenç törelerini öğrenip uygulamayın.” (Yasanın Tekrarı 18: 9, Eski Antlaşma)
Ayrıca bütün bu insanlar Yahudi olarak doğmuş kişilerdi. Mesih’in (İsa) Yahudi olacağı özellikle belirtilmişti. Musa’nın önceden bildirdiği Kişi İsrailli olacaktı. Dünyasal doğasına gelince İsa Yahuda oymağındandı. Davut soyundandı. Beytlehem’de bir bakireden dünyaya gelmişti. Yahudiye’de vaaz etti ve Yahudi halkı arasında ölüp dirildi, bu insanların çoğunluğu ölümü ve dirilişine tanıklık etti.
Bu Ayetler İsrailliler Hakkındadır
Eski Antlaşma’da, Müslümanlar’ın Muhammed’in gelişini önceden bildirdiğini söyledikleri ayetler İsrailliler hakkındadır. İsrailliler’in ülkeden çıkartacağı uluslar hakkındaydı. Tanrı İsrailliler’in girmek üzere oldukları ülkede uygulanan kötü şeyleri yapmalarına izin vermiyordu. Tanrı’nın yetiştirdiği İsrailliler içindi. İsrailliler’in O’nu dinlemeleri gerekiyordu. Musa onlara İsrailliler’in Yasa’yı aldıkları zaman Horev Dağı’nda toplandıkları zamanı hatırlatıyor. Musa, İsrailliler’in bir isteğini Rab’be götürdü. Rab’bin yanıtı İsrailliler’in söyledikleriyle ilgili. Tanrı İsrailliler için Musa gibi bir peygamber çıkaracağını söyledi. Bu peygamber İsrailliler’e Tanrı’nın kendilerine buyruk verdiği her şeyi söyleyecekti. İsrailliler Tanrı’nın, kendi peygamberi aracılığıyla söylediklerini dinlemezse İsrailliler’i hesap vermeye çağıracaktı.
Bu ayetlerin çerçevesinden Tanrı’nın Edomlu ya da İsrailli olmayan başka birinden, kendisine Yasa’nın verilmediği ve Musa’nın seslendiği grubun bir parçası olmayan birinden söz etmediği açıktır. Musa, peygamberin İsrail’in 12 oymağından birinden geleceğini kast etti. Muhammed ne bu oymaklarından birinden geldi ne de Tanrı tarafından İsrailliler’e hizmet etmek üzere atandı.
ÖNEMLİ: Musa’nın gelecek olan peygamberden söz ettiği gün, Musa, Müslüman dostlarımızın Muhammed’in gelişinden söz ettiğini söyledikleri ayetlerde ‘kardeşin’ ne anlama geldiğiyle ilgili güçlü bir ifade de bulundu.
“Tanrınız RAB’bin size vereceği ülkeye girip orayı mülk edinerek yerleştiğinizde ve, ‘Çevremizdeki ulusların tümü gibi biz de başımıza bir kral atayalım dediğinizde, atayacağınız kral Tanrınız RAB’bin seçtiği kişi olmalıdır. Atayacağınız kral kendi kardeşlerinizden biri olmalı. Soydaşlarınızdan olmayan birini, bir yabancıyı kral seçmeyeceksiniz.” (Yasanın Tekrarı 17:14-15, Eski Antlaşma)
Gelecek Peygamberin İsrailli Olması Gerek
Seçilecek kralın kendi kardeşleri arasından seçilmesi gerekiyor. Musa’nın önceden bildirdiği peygamber de kendi kardeşleri arasından çıkacaktı. Gelecek olan peygamberle ilgili ayet ve kralları olarak kimin seçileceği ayet arasında pekçok ortak nokta olduğu açıktır. Musa’nın gelecek olan peygamberin tanımına ‘İsrailli kardeş’ niteliğini eklemesi gerekmedi. Peki, ama neden? İsrailliler Musa’nın birkaç dakika önce gelecekteki kralları hakkında söylediklerinden, Musa’nın aynı niteliklerin gelecek olan peygamber için de geçerli olduğunu kast ettiğini anlamışlardı. Her iki referans için de çerçeve aynıdır. Gelecek peygamberin İsrailli olması gerekiyordu.
Gelecek olan peygamberle ilgili ayetleri anlamak konusunda kanıtlar bizlere neler gösteriyor? Bu peygamberin İsrail’in 12 oymağından birinden olması gerekiyordu. İsa bu koşulu yerine getiriyor. İsa, Musa’nın bildirdiği peygamberdir. Öte yandan Muhammed İsrailli değildi ve Musa’nın ortaya koyduğu koşulları yerine getiremezdi. İsrailli olmayan kimse bu koşulları yerine getiremezdi.
Buna ek olarak, Kutsal Kitap’ta İsmail’in soyundan ya da İbrahim’in başka oğullarının soyundan gelenlerle ilgili olarak İsrailliler’in ‘kardeşi’ diye söz ettiğine rastlamıyoruz. Bunu kendiniz için kontrol etmek isterseniz Yaratılış 25. bölümü okuyabilirsiniz.
Bunu Yapmazsınız!!!
Eski Antlaşma’yı okuduysanız Çölde Sayım Kitabı’nın dört bölümünde Midyanlılar’dan söz edildiğini bilirsiniz. 10, 22, 25 ve 31. bölümleri yeniden okumak isteyebilirsiniz. İbrahim’in soyundan gelen bu halk için bir kez dahi ‘kardeş’ ya da ona benzer bir ifade kullanılmadığını göreceksiniz. Aksine, İsrailliler’in düşmanıydılar. (“RAB Musa’ya, ‘Midyanlılar’ı düşman say ve yok et’ dedi.” (Çölde Sayım 25:16-17, Eski Antlaşma). Bu insanlar İbrahim’in soyundan gelirler fakat Tanrı İsrailliler’e onları yok etmelerini buyurdu. ‘Kardeşiniz’ sayılan birine bunu yapmazsınız!!! İsmail, Midyan’ın kardeşi olduğuna göre, tıpkı Midyanlılar ‘kardeş’ sayılmadığı gibi İsmail’in soyundan gelenlerin de ‘kardeş’ sayılmaması doğal değil midir?
Midyan’ın kardeşlerinden hiçbiri için İsrail’in ‘kardeşi’ olduğu söylenmemiştir.
İsmail’in Soyundan Gelenlere Ne Demeli? Onlar İsrailliler’in ‘Kardeşi’ Sayılıyor Muydu?
Yaratılış 25:13-18’de İsmail’in oğullarından söz ediliyor. Ne oğulları ne de soyundan gelenler için İsrailliler’in ‘kardeşi’ ifadesi kullanılmıştır. İsmail’in oğullarıyla ilgili ayetlere bakalım:
“Sara’nın cariyesi Mısırlı Hacer’in İbrahim’e doğurduğu İsmail’in öyküsü: Doğum sırasına göre İsmail’in oğullarının adları şunlardır: İlk oğlu Nevayot. Sonra Kedar, Adbeel, Mivsam, Mişma, Duma, Massa, Hadat, Tema, Yetur, Nafiş, Kedema gelir. İsmail’in oğulları olan bu on iki bey oymakların atalarıydı. Köylerine, obalarına da bu adları verdiler. İsmail yüz otuz yedi yıl yaşadıktan sonra son soluğunu verdi. Ölüp halkına kavuştu.” (Yaratılış 25:12-17, Eski Antlaşma)
İsmailliler’den tekrar yaratılış 37’de söz ediliyor. Yakup’un oğullarının ‘kardeşleri’ olduklarından bir kez olasun söz edilmiyor. Neden mi? Çünkü ‘kardeş’ sayılmıyorlardı.
Tanrı’nın Düşmanı
Mezmur 83: 6’da İsmailliler’le birlikte Hacerliler’den söz ediliyor. Burada Tanrı’nın düşmanı olarak resmediliyorlar: “Gelin, bu ulusun kökünü kazıyalım” diyorlar, “İsrail’in adı bir daha anılmasın!” Hepsi sözbirliği etmiş, düzen kuruyor, Sana karşı anlaşmaya vardı: Edomlular, İsmaililer, Moavlılar, Hacerliler, Geval, Ammon, Amalek, Filist ve Sur halkı.” (Mezmur 83: 4-7, Eski Antlaşma)
İsmail Ve Oğullarından İki Kez Söz Edilir
“İşte hamilesin, bir oğlun olacak, Adını İsmail koyacaksın. Çünkü RAB sıkıntı içindeki yakarışını işitti. Oğlun yaban eşeğine benzer bir adam olacak, O herkese, herkes de ona karşı çıkacak. Kardeşlerinin hepsiyle çekişme içinde yaşayacak.” (Yaratılış 16:11-12, Eski Antlaşma)
“İsmailoğulları Aşur’a doğru giderken Mısır sınırı yakınında, Havila ile Şur arasındaki bölgeye yerleştiler. Kardeşlerinin yaşadığı yerin doğusuna yerleşmişlerdi.” (Yaratılış 25:18, Eski Antlaşma)
İsmail’in oğullarının İsrail’in ‘kardeşleri’ olarak adlandırıldıklarını ima edebilecek tek ayet budur. Fakat bu ayet Yaratılış 16:12 ile kendi çerçevesi içinde değerlendirildiğinde ‘kardeşin’ yakın akraba anlamında kullanıldığı açıktır. Yani, İsmail’in oğulları birbirine düşmandı.
Bu ayetlerin çerçevesini, İsmailoğulları, Hacerliler, Midyanlılar vs. hakkında referanslarla birlikte ele aldığınızda bu insanların İsrailliler’in ‘kardeşi’ sayılmadığını göreceksiniz. Bu nedenle, referanslar değerlendirildiğinde İsmail’in soyundan gelenlerin İsrailliler’in ‘kardeşleri’ olduğunu düşünmek doğru olmaz. Müslümanlar’ın İsmail’in soyundan gelenlerin İsrailliler’in kardeşleri sayıldığına ilişkin iddiasını destekleyen kanıtlar yoktur. Hatta birkaç durumda bu insanlar İsrail’in ve Tanrı’nın düşmanları sayılmıştır.
İsrailli olmayıp da ‘kardeş’ olarak sayılan tek halk, bildiğim kadarıyla ‘Edomlular’dır. Esav Yakup’un kardeşiydi. Yakup İsrailliler’in babasıydı.‘Kardeş’ sözcüğü geriye dönük olarak ancak bu kadar gidiyor gibi görünüyor. Esav’ın, İsmail’in değil, İshak’ın soyundan geldiğini de gözden kaçırmamak gerekir. Soya verilen vaat İshak aracılığıyla verildiği için Esav’ın soyundan gelenlerin İsrailliler’in ‘kardeşleri’ sayılması anlaşılabilirdir.
Bazı Müslümanlar Muhammed’in o peygamber olma olasılığının ortadan kalkmasına itiraz edip aşağıdaki savları öne sürerler:
1. İtiraz: “İsa, hiçbir zaman Musa’nın önceden bildirdiği peygamber olduğunu iddia etmedi.”
2. İtiraz: “Muhammed bazı açılardan Musa gibidir.”
İsa, Hiçbir Zaman Musa’nın Önceden Bildirdiği Peygamber olduğunu İddia Etmedi
İsa’nın hiçbir zaman ‘Ben Yasanın Tekrarı 18:18’de sözü edilen peygamberim’ demediği doğru olsa da, peygamber olduğunu söyledi ve İncil, Musa’nın önceden bildirdiği peygamber olduğunu ilan ediyor.
“Birbirinizden övgüler kabul ediyor, ama tek olan Tanrı’nın övgüsünü kazanmaya çalışmıyorsunuz. Bu durumda nasıl iman edebilirsiniz? Baba’nın önünde sizi suçlayacağımı sanmayın. Sizi suçlayan, umut bağladığınız Musa’dır. Musa’ya iman etmiş olsaydınız, bana da iman ederdiniz. Çünkü o benim hakkımda yazmıştır. Ama onun yazılarına iman etmezseniz, benim sözlerime nasıl iman edeceksiniz?” (Yuhanna 5: 44-47, İncil)
Aşağıdaki ayetlerde elçilerden ikisi, doğuştan beri sakat olan bir dilenciyi İsa adıyla, henüz iyileştirmişlerdi.
“Gördüğünüz ve tanıdığınız bu adam, İsa’nın adı sayesinde, O’nun adına olan imanla sapasağlam oldu. Hepinizin gözü önünde onu tam sağlığa kavuşturan, İsa’nın aracılığıyla etkin olan imandır. “Şimdi ey kardeşler, yöneticileriniz gibi sizin de bilgisizlikten ötürü böyle davrandığınızı biliyorum. Ama bütün peygamberlerin ağzından Mesihi’nin acı çekeceğini önceden bildiren Tanrı, sözünü bu şekilde yerine getirmiştir.
Öyleyse, günahlarınızın silinmesi için tövbe edin ve Tanrı’ya dönün. Öyle ki, Rab size yenilenme fırsatları versin ve sizin için önceden belirlenen Mesih’i, yani İsa’yı göndersin.
Tanrı’nın eski çağlardan beri kutsal peygamberlerinin ağzından bildirdiği gibi, her şeyin yeniden düzenleneceği zamana dek İsa’nın gökte kalması gerekiyor. Musa şöyle demişti: ‘Tanrınız Rab size, kendi kardeşlerinizin arasından benim gibi bir peygamber çıkaracak. O’nun size söyleyeceği her sözü dinleyin.” (Elçilerin İşleri 3:16-22, İncil)
Her Zaman Kabul Etti
Birkaç olayda insanlar İsa’ya Musa’nın bildirdiği peygamber olarak seslendiler ama İsa onları düzeltmedi, azarlamadı ya da başka bir şey söylemedi. Kendi hakkında söylenenleri her zaman kabul etti.
a) İsa’nın ilk öğrencilerinin tanıklığı
“Ertesi gün Yahya yine öğrencilerinden ikisiyle birlikteydi. Oradan geçen İsa’ya bakarak, “İşte Tanrı Kuzusu!” dedi. Onun söylediklerini duyan iki öğrenci İsa’nın ardından gitti.
İsa arkasına dönüp ardından geldiklerini görünce, “Ne arıyorsunuz?” diye sordu. Onlar da, “Rabbî, nerede oturuyorsun?” dediler. Rabbî, öğretmenim anlamına gelir.
İsa, “Gelin, görün” dedi.
Gidip O’nun nerede oturduğunu gördüler ve o gün O’nunla kaldılar. Saat dört sularıydı.
Yahya’yı işitip İsa’nın ardından giden iki kişiden biri Simun Petrus’un kardeşi Andreas’tı.
Andreas önce kendi kardeşi Simun’u bularak ona, “Biz Mesih’i bulduk” dedi. Mesih, meshedilmiş anlamına gelir.
Andreas kardeşini İsa’ya götürdü. İsa ona baktı, “Sen Yuhanna’nın oğlu Simun’sun. Kefas diye çağrılacaksın” dedi. Kefas, kaya anlamına gelir.
Ertesi gün İsa, Celile’ye gitmeye karar verdi. Filipus’u bulup ona, “Ardımdan gel” dedi.
Filipus da Andreas ile Petrus’un kenti olan Beytsayda’dandı.
Filipus, Natanel’i bularak ona, “Musa’nın Kutsal Yasa’da hakkında yazdığı, peygamberlerin de sözünü ettiği kişiyi, Yusuf oğlu Nasıralı İsa’yı bulduk” dedi.” (Yuhanna 1: 35-45, İncil)
b) İsa’nın mucizevi bir şekilde doyurduğu 5.000 kişinin tanıklığı
“Halk, İsa’nın yaptığı mucizeyi görünce, “Gerçekten dünyaya gelecek olan peygamber budur” dedi. İsa onların gelip kendisini kral yapmak üzere zorla götüreceklerini bildiğinden tek başına yine dağa çekildi.” (Yuhanna 6:14-15, İncil)
c) Ulusal bir bayram sırasında kalabalık bir topluluk içinde bulunan bir kısım insanın tanıklığı
“Bayramın son ve en önemli günü İsa ayağa kalktı, yüksek sesle şöyle dedi: “Bir kimse susamışsa bana gelsin, içsin. Kutsal Yazı’da dendiği gibi, bana iman edenin ‘içinden diri su ırmakları akacaktır.'” Bunu, kendisine iman edenlerin alacağı Ruh’la ilgili olarak söylüyordu. Ruh henüz verilmemişti. Çünkü İsa henüz yüceltilmemişti. Halktan bazıları bu sözleri işitince, “Gerçekten beklediğimiz peygamber budur” dediler.” (Yuhanna 7: 37-40, İncil)
“Muhammed Bazı Açılardan Musa Gibidir”
Müslümanlar bunu söyleyip sonra da, Muhammed’in önceden bildirilen peygamber olduğunun kanıtı olarak Musa ve Muhammed arasındaki benzerlikleri ve Musa’yla İsa arasındaki farklılıkları sıralarlar. Bütün insanlar arasında benzerlikler ve farklılıklar olabilir. Belirlenmesi gereken gelecekteki peygamberin ‘Musa gibi’ olmak için sahip olması gereken yaşamsal öneme sahip niteliklerdir. Bunların bir kısmına Yasanın Tekrarı 18:14-22’de baktık.
Gelecek olan ve Musa gibi olan bu peygamber olması için yerine getirilmesi gereken iki koşul daha vardır. Bu koşullar Yasanın Tekrarı 34:10-12’de bulunabilir: “O günden bu yana İsrail’de Musa gibi RAB’bin yüz yüze görüştüğü bir peygamber çıkmadı. RAB onu Mısır’da firavuna, görevlilerine ve bütün ülkesine bir sürü belirtiler, şaşılası işler yapması için göndermişti. Musa İsrailliler’in gözleri önünde güçlü, büyük ve ürkütücü işler yapmıştı.”
Bu ayetlerde Musa’nın herkes tarafından bilinen iki özelliğinden söz edilir. Musa’nın herkes tarafından bilinen bu özellikleri her ne ise, onun gibi olacak olan peygamber de bu özellikleriyle tanınacaktır. Gelecek olan peygamberde olması gereken iki özellik şöyle sıralanabilir:
1) Tanrı’yla yüzyüze konuşacak
2) Mucizeler, belirtiler ve harikalar yapacak.
Gelecek Olan Peygamber Tanrı ile Yüzyüze Konuşacak
a) Muhammed. Muhammed Tanrı ile yüzyüze konuştu mu? Hayır, konuşmadı. Sözde insanlığa bildirmesi gereken haber ona bir aracı vasıtasıyla verildi. Bu aracının melek Cebrail olduğu söyleniyor. Kuran bizlere Tanrı’nın insanla doğrudan konuşmadığını söyler.
“Allah bir insanla ancak vahiy yoluyla veya perde arkasından konuşur, yahut bir elçi gönderip izniyle ona dilediğini vahyeder. O yücedir, hakîmdir.” (Şura 42:51)
Kuran Musa’nın Tanrı’yla sahip olduğu ilişkinin bu eşsiz yönünü doğrular; onunla ilgili şöyle der, “Ve Allah Musa ile gerçekten konuştu.” (Nisa 4:164)
Başka Bir Peygamberi Aramalıyız
Görünen o ki, Tanrı Muhammed’in durumunda bir ayrıcalık yapmadı bu nedenle bu açıdan Musa gibi olan başka birine bakmalıyız. Bu özellik Muhammed’i diskalifiye ettiğine göre Tanrı’yla yüzyüze konuşan başka bir peygamberi aramalıyız. Bulacağımız peygamber Musa gibi olacağı önceden bildirilen peygamber olacaktır.
b) İSA. İsa Tanrı’yla yüzyüze konuştu mu? Ezelden ebede kadar yüzyüze konuşuyorlar! “Çünkü Tanrılığın bütün doluluğu bedence Mesih’te bulunuyor.” (Koloseliler 2: 9, İncil)
İsa dünyaya geldikten sonra Tanrı’yla yüzyüze konuştu:
“Baba, dünya var olmadan önce ben senin yanındayken sahip olduğum yücelikle şimdi beni yanında yücelt.” (Yuhanna 17: 5, İncil)
“O’na, “Sen kimsin?” diye sordular. İsa, “Başlangıçtan beri size ne söyledimse, O’yum” dedi. “Sizinle ilgili söyleyecek ve sizleri yargılayacak çok şeyim var. Beni gönderen gerçektir. Ben O’ndan işittiklerimi dünyaya bildiriyorum.” (Yuhanna 8: 25-26, İncil)
“Ben Babam’ın yanında gördüklerimi söylüyorum.” (Yuhanna 8: 38, İncil)
“Size buyurduklarımı yaparsanız, benim dostlarım olursunuz. Artık size kul demiyorum. Çünkü kul efendisinin ne yaptığını bilmez. Size dost dedim. Çünkü Babam’dan bütün işittiklerimi size bildirdim.” (Yuhanna 15:14-15, İncil)
Gelecek Olan Peygamber Mucizeler, Belirtiler ve Harikalar Yapacak!
Daha önce dediğim gibi, gelecek olan ve Musa gibi olması beklenen bu peygamber için yerine getirilmesi gereken iki koşul daha vardır. Bu koşullar Yasanın Tekrarı 34:10-12’de bulunabilir: “O günden bu yana İsrail’de Musa gibi RAB’bin yüz yüze görüştüğü bir peygamber çıkmadı. RAB onu Mısır’da firavuna, görevlilerine ve bütün ülkesine bir sürü belirtiler, şaşılası işler yapması için göndermişti. Musa İsrailliler’in gözleri önünde güçlü, büyük ve ürkütücü işler yapmıştı.”
Bu ayetlerde Musa’nın herkes tarafından bilinen iki özelliğinden söz edilir. Musa’nın herkes tarafından bilinen bu özellikleri her ne ise, onun gibi olacak olan peygamber de bu özellikleriyle tanınacaktır. Gelecek olan peygamberde olması gereken iki özellik şöyle sıralanabilir:
1) Tanrı’yla yüzyüze konuşacak
2) Mucizeler, belirtiler ve harikalar yapacak.
a) Muhammed. Kuran’ın söylediklerine inanıyor musunuz? İstisnasız söylediği her şeye inanıyor musunuz? Eğer inanıyorsanız Allah’ın Muhammed’e herhangi bir mucize yapma gücü vermediğine inanıyorsunuzdur.
Kuran’da Muhammed’in düşmanlarının çok önemli suçlamalarından biri Muhammed’in peygamberliğinin gerçekliğini mucizeler yaparak kanıtlamamasıydı: “Musa’ya verilen (mucizeler) gibi ona da verilmeli değil miydi?” dediler.” (Kasas 28: 48)
Kendine karşı çıkanları susturmak ve peygamberliğini doğrulamak için bir mucize gerçekleştirdi mi? Kuran gerçekleştirmediğini söylüyor.
“Onlar: “Sen, dediler, bizim için yerden bir kaynak fışkırtmadıkça sana asla inanmayacağız.” “Veya senin bir hurma bahçen ve üzüm bağın olmalı; öyle ki, içlerinden gürül gürül ırmaklar akıtmalısın.” “Yahut, iddia ettiğin gibi, üzerimize gökten parçalar yağdırmalısın veya Allah’ı ve melekleri gözümüzün önüne getirmelisin.” “Yahut da altından bir evin olmalı, ya da göğe çıkmalısın. Bize, okuyacağımız bir kitap indirmediğin sürece (göğe) çıktığına da asla inanmayız.” De ki: Rabbimi tenzih ederim. Ben, sadece beşer bir elçiyim. (İsra 17: 90-93)
“Ona Rabbinden (başkaca) mucizeler indirilmeli değil miydi?” derler. De ki: Mucizeler ancak Allah’ın katındadır. Ben ise sadece apaçık bir uyarıcıyım.” (Ankebut 29: 50)
“Kâfirler diyorlar ki: Ona Rabbinden bir mucize indirilseydi ya! (Halbuki) sen ancak bir uyarıcısın.” (Rad 13: 7)
Bir Düşünün
Bu ayetlere karşın çoğu Müslüman geleneği Muhammed’in pekçok farklı mucize gerçekleştirdiğinden söz eder. Bu, Kuran’la açık bir şekilde çelişir. Muhammed’e atfedilen bu mucizeler Kuran’daki ayetler vahiy olarak verilmeden önce gerçekleştiyse, o zaman Kuran Muhammed’e mucizeler yapmak için güç verilmediğini söyleyerek kendisiyle çelişir. Öte yandan, bu mucizeler Allah’ın vahyinden sonra gerçekleştiyse o zaman Allah’ın vahyi gelecekte olacak olayları hesaba katmayı başaramamıştır. 
Muhammed’in mucizelerini kaydeden hadisler doğru değilse, bu durum Muhammed’in yaşamının başka pekçok ayrıntısı konusunda da büyük kuşku uyandırır. Bazıları güvenilir değilse hangi hadise güvenmeliyiz?
Bence Muhammed’in hiç mucize yapmadığını söylemenizin en iyisi olacağına inanıyorum. Bunu söyleyerek Kuran’la uyuşursunuz. Bununla birlikte, Kuran’la fikir birliğindeyseniz Muhammed’in Tevrat’ta önceden bildirilen peygamber olmadığını kabul etmeniz gerekir. Belirtiler ve harikalar yapmak Musa’nın peygamberlik görevinin ayırıcı kilit özelliklerinden biriydi. Muhammed herhangi bir mucize gerçekleştirmediğine göre Tevrat’ta önceden bildirilen peygamber değildir.
b) İSA. İsa, Musa gibi mucizeler, belirtiler ve harikalar gerçekleştirme koşulunu yerine getirdi mi? İncil’i okuduğunuzda İsa’nın zamanının büyük bir kısmını insanları iyileştirmek için kullandığını göreceksiniz. Bunu yapmaktan zevk alıyordu. İsa’nın dünyaya gelme amacı insanları, üzerlerinde baskı yapan her şeyden kurtarmaktı. Bu, hastalıktan, Şeytan’a ait güçlerden ve ölümden özgür olmayı içeriyordu. İnsanın bütün olarak iyi olması-varlığının her düzeyinde sağlıklı olması-Tanrı’nın nihai amacıdır. Bunu biliyor muydunuz?
İsa’nın dünyadaki göreviyle ilgili olarak söylediği ilk sözler kısa ama son derece güçlüydü. Bu sözler nasıl bir görevi olduğunu özetliyor:
“İsa, büyüdüğü Nasıra Kenti’ne geldiğinde her zamanki gibi Şabat Günü havraya gitti. Kutsal Yazılar’ı okumak üzere ayağa kalkınca O’na Peygamber Yeşaya’nın Kitabı verildi. Kitabı açarak şu sözlerin yazılı olduğu yeri buldu: ‘Rab’bin Ruhu üzerimdedir. 
Çünkü O beni yoksullara Müjde’yi iletmek için meshetti. Tutsaklara serbest bırakılacaklarını, körlere gözlerinin açılacağını duyurmak için, ezilenleri özgürlüğe kavuşturmak ve Rab’bin lütuf yılını ilan etmek için Beni gönderdi.’ Sonra kitabı kapattı, görevliye geri verip oturdu. Havradakilerin hepsi dikkatle O’na bakıyordu. İsa, “Dinlediğiniz bu Yazı bugün yerine gelmiştir” diye konuşmaya başladı.” (Luka 4:16-21, İncil)
İsa’nın özgür kılmak için geldiği tutsaklar, Roma’nın acımasız işgalci güçleri altında yaşayan İsrailliler değil, günaha tutsak olan insanlardı. İsa şöyle dedi, “‘Size doğrusunu söyleyeyim, günah işleyen herkes günahın kölesidir’ dedi.” (Yuhanna 8: 34, İncil)
İncil’i okuduğunuzda ve İsa’nın yaşamını incelediğinizde İsa’nın yetkisinin insanları fiziksel olarak iyileştirmenin ötesine gittiğini görürsünüz. “İsa’nın Duyguları” bölümünde birkaç yazıyı okuduğunuzda bunu fark edeceksiniz. O dizide İsa’yla ilgili 15 anlatımı okuduğunuzda, İsa’nın iyileştirdiği bedensel hastalıklar ve bunları iyileştirme biçiminden etkilenmemeniz mümkün değildir. Ama Tanrı’nın sizi daha fazla etkileyeceğine inanıyorum. Tanrı’nın İncil’de bizlere öğrettiği daha büyük bir ders var. Körleri iyileştiren, cüzamlıları temiz kılan ve ölüleri diriltenin nihai amacı günaha olan tutsaklığımızdan bizleri kurtarmaktı.
Umarım şu ana kadar yanıtımı tatmin edici bulmuşsunuzdur.
Müslümanlar’ın Muhammed’in vaat edilen peygamber olduğuna işaret etmek için öne sürdükleri bazı gerekçelere yer vermediğimi biliyorum. Birkaç tanesinden söz edeceğim ama sonra karşılaştırmaların neden anlamsız olduğunu göstereceğim. Muhammed’in aşağıda sıralanan gerekçeler nedeniyle Musa gibi olan peygamber olduğunu söylüyorlar:
1 – Musa, anne ve babasının birleşmesinden doğmuştu. Muhammed de Musa gibi, anne ve babasının birleşmesinden doğmuştu. Baba olmadan sadece anneden doğan İsa Mesih gibi değildi. (Fakat anne babalarının olması, insanlığın geri kalanına benzemelerini sağlar. Çünkü Muhammed’in annesi ve babası vardı demekle peygamberliğin gerçekliği gösterilemez. Sahte peygamberlerin de anne babaları vardır. Ateistlerin anne babaları vardır. Birinin anne babasının olması ya da olmaması bir peygamber olmanın, hele de Eski Antlaşma’daki bu ayetlerde önceden bildirilen eşsiz peygamber olmanın dayanağı olamaz.)
2 – Musa yetişkinliğe erdiğinde evlendi. Hiç evlenmeyen İsa’dan farklı olarak Muhammed de evlendi. (Yine, eğer Muhammed evlendiği için Musa gibiyse, o zaman bu iki kişi dünyadaki çoğu insan gibiydi diyebiliriz! Muhammed’in peygamber olduğunu kanıtlamak için bu benzerlik kullanılamaz.)
3 – Musa’nın oğulları vardı, Muhammed’in de çocukları vardı. Fakat İsa hiç evlenmediği için kimse O’nun soyundan gelmemiştir. (Yine, Muhammed’in soyu devam ettiği için Musa gibi olduğu iddia edilecekse o zaman gerçek anlamda peygamberliğini belirlemek için kullanılamaz çünkü bu dünyadaki çoğu insanın çocuğu vardır. Muhammed’in baba olması, Musa’nın sözünü ettiği bu eşsiz peygamber olmanın koşullarını yerine getirdiği anlamına gelmez.)
4 – Musa yaşı çok ilerlediğinde öldü ve gömüldü, aynı şey Muhammed için de söz konusudur. Ama Mesih hiç ölmedi. Yaşarken gökyüzüne alındı ve gömülmedi. Öyle mi? Kutsal Yazılar İsa’nın öldüğünü ve üçüncü gün ölümden dirildiğini öğretiyor. Ne var ki, Muhammed öldüğü için bu eşsiz peygamber olduğu düşüncesi boş bir iddiadır. Neden mi? Bu konu benzerlikleri kanıtlamak için gösterilemez çünkü bu dünyada yaşayan herkesin ölüp gömülmesi gerekir. Herkes ölür ve gömülür, bu insanı eşsiz kılmaz.
Eşi Benzeri Olmayan Olağanüstü Bir Benzerlik
Daha önce İsa’nın, Musa gibi olan bu özel peygamber olma koşullarını sağladığı diğer koşulları saymıştım. Burada Musa ve İsa arasındaki eşi benzeri olmayan olağanüstü bir benzerlikten söz edeceğim. Yani, bu benzerlik, yukarıda Muhammed’inkilerden farklı olarak insanlığın geri kalanıyla paylaşılmaz.
Musa çocukluğu sırasında Firavun tarafından öldürülme tehlikesi yaşadı tıpkı İsa’nın çocukluğunda Hirodes tarafından öldürülme tehlikesi yaşadığı gibi. Bütün insanlar doğup sonra da bebeklikleri sırasında öldürülme tehlikesi yaşamazlar. Musa’nın ölümü sırasında Firavun öfkeden çılgına dönmüştü ve iki yaşından küçük bütün erkek çocukların öldürülmesini emretti. İsa doğduğunda Hirodes çok öfkeliydi ve iki yaşından küçük tüm erkek çocukların öldürülmesini buyurdu. Bütün dünyada sadece bu iki kişi bu kadar yoğun nefret ve zulüm görmüştür.
MUSA –
“Bunun üzerine firavun bütün halkına buyruk verdi: ‘Doğan her İbrani erkek çocuk Nil’e atılacak, kızlar sağ bırakılacak.’ Levili bir adam kendi oymağından bir kızla evlendi. Kadın gebe kaldı ve bir erkek çocuk doğurdu. Güzel bir çocuk olduğunu görünce, onu üç ay gizledi. Daha fazla gizleyemeyeceğini anlayınca, hasır bir sepet alıp katran ve ziftle sıvadı. İçine çocuğu yerleştirip Nil kıyısındaki sazlığa bıraktı. Çocuğun ablası kardeşine ne olacağını görmek için uzaktan gözlüyordu. O sırada firavunun kızı yıkanmak için ırmağa indi. Hizmetçileri ırmak kıyısında yürüyorlardı. Sazların arasındaki sepeti görünce, firavunun kızı onu getirmesi için hizmetçisini gönderdi. Sepeti açınca ağlayan çocuğu gördü. Ona acıyarak, ‘Bu bir İbrani çocuğu’ dedi. Çocuğun ablası firavunun kızına, ‘Gidip bir İbrani sütnine çağırayım mı?’ diye sordu, ‘Senin için bebeği emzirsin.’ Firavunun kızı, ‘Olur’ diye yanıtladı. Kız gidip bebeğin annesini çağırdı. Firavunun kızı kadına, ‘Bu bebeği al, benim için emzir, ücretin neyse veririm’ dedi. Kadın bebeği alıp emzirdi. Çocuk büyüyünce, onu geri getirdi. Firavunun kızı çocuğu evlat edindi. ‘Onu sudan çıkardım’ diyerek adını Musa koydu.” (Çıkış 1: 22-2:10, Eski Antlaşma)
İSA –
“İsa’nın Kral Hirodes devrinde Yahudiye’nin Beytlehem Kenti’nde doğmasından sonra bazı yıldızbilimciler doğudan Yeruşalim’e gelip şöyle dediler: “Yahudiler’in Kralı olarak doğan çocuk nerede? Doğuda O’nun yıldızını gördük ve O’na tapınmaya geldik.”
Kral Hirodes bunu duyunca kendisi de bütün Yeruşalim halkı da tedirgin oldu. Bütün başkâhinleri ve halkın din bilginlerini toplayarak onlara Mesih’in nerede doğacağını sordu.
“Yahudiye’nin Beytlehem Kenti’nde” dediler. “Çünkü peygamber aracılığıyla şöyle yazılmıştır: ‘Ey sen, Yahuda’daki Beytlehem, Yahuda önderleri arasında hiç de en önemsizi değilsin! Çünkü halkım İsrail’i güdecek önder Senden çıkacak.'”
Bunun üzerine Hirodes yıldızbilimcileri gizlice çağırıp onlardan yıldızın göründüğü anı tam olarak öğrendi. “Gidin, çocuğu dikkatle arayın, bulunca bana haber verin, ben de gelip O’na tapınayım” diyerek onları Beytlehem’e gönderdi.
Yıldızbilimciler, kralı dinledikten sonra yola çıktılar. Doğuda görmüş oldukları yıldız onlara yol gösteriyordu, çocuğun bulunduğu yerin üzerine varınca durdu. Yıldızı gördüklerinde olağanüstü bir sevinç duydular. Eve girip çocuğu annesi Meryem’le birlikte görünce yere kapanarak O’na tapındılar. Hazinelerini açıp O’na armağan olarak altın, günnük ve mür sundular. Sonra gördükleri bir düşte Hirodes’in yanına dönmemeleri için uyarılınca ülkelerine başka yoldan döndüler.
Yıldızbilimciler gittikten sonra Rab’bin bir meleği Yusuf’a rüyada görünerek, “Kalk!” dedi, “Çocukla annesini al, Mısır’a kaç. Ben sana haber verinceye dek orada kal. Çünkü Hirodes öldürmek için çocuğu aratacak.”
Böylece Yusuf kalktı, aynı gece çocukla annesini alıp Mısır’a doğru yola çıktı.
Hirodes’in ölümüne dek orada kaldı. Bu, Rab’bin peygamber aracılığıyla bildirdiği şu söz yerine gelsin diye oldu: “Oğlumu Mısır’dan çağırdım.”
Hirodes, yıldızbilimciler tarafından aldatıldığını anlayınca çok öfkelendi. Onlardan öğrendiği vakti göz önüne alarak Beytlehem ve bütün yöresinde bulunan iki ve iki yaşından küçük erkek çocukların hepsini öldürttü.” (Matta 2:1-16, İncil)
Bitirirken Müslümanlar’ın Musa’nın Muhammed’i kast ettiğine ilişkin iddialarını çürüten özellikle iki noktayı hatırlamanızı rica ediyorum:
1) Tanrı Yahudi halkı için Musa gibi bir peygamber çıkaracağını söyledi. Muhammed kendini Yahudilerin hizmetine mi adadı?
2) Gelecek olan bu peygambere Tanrı tarafından verilen çağrı Yahudi halkı için olacaktı. İslam’ın ilk yayılış dönemi hakkında ki bilgilerinize göre, Muhammed’in Tanrı’ya itaat ederek yaşamını İsrailliler’e bu bildiriyle ulaşmaya adadığını söyleyebilir misiniz?
Musa, peygamberin İsrail’in 12 oymağından birinden geleceğini kast etti. Muhammed ne bu oymaklarından birinden geldi ne de Tanrı tarafından İsrailliler’e hizmet etmek üzere atandı, öyle değil mi?
Tanrı Musa’ya ne dedi? “Onlara kardeşleri arasından senin gibi bir peygamber çıkaracağım. Sözlerimi onun ağzından işiteceksiniz.” (Yasanın Tekrarı 18:18, Eski Antlaşma)
Bu gerçekten de harika bir peygamberlik sözü değil mi? Tüm peygamberlerin üzerinde olan bir peygamberin gelecek olması ve Tanrı’nın bu peygamber aracılığıyla kendisini ve iradesini açıklayacak olması gerçekten de harika. Musa gibi olacaktı. Tanrı onu İsrailliler arasından çıkaracaktı. Tanrı’nın adında konuşacağı kişiler arasında doğacak ve onlar arasında yaşayacaktı. Söylediği sözler Tanrı’nın insana vahyiyle çelişmeyecekti. Devamlılık olacaktı. Günümüzde İslam Tek Geçerli İnanç Değil Mi? Hıristiyanlık’ı Geçersiz Kılmadı Mı? adlı yazıyı okudunuz mu? Bu yazıda ayrıntılarını verdiğim türde bir devamlılık olacaktı.
“Tanrınız RAB size aranızdan, kendi kardeşlerinizden benim gibi bir peygamber çıkaracak.” (Yasanın Tekrarı 18:15, Eski Antlaşma). Kuşkusuz, Musa’nın Yasanın Tekrarı 18:15’teki peygamberliğinin Muhammed hakkında olduğuna inanmakta serbestsiniz. Sadece bu ayeti Muhammed’in peygamberliği konusunda kanıt olarak ileri sürdüğünüzde kanıtlama yükümlülüğünün size ait olduğunun farkında olun. Yasanın Tekrarı’nda verilen temel nitelikler en çok doğrudan İsa’ya uygulanabilir.
Son Düşünceler
Kuran’da, Kutsal Kitap’in gerçekten de Muhammed’in gelişini önceden bildirdiğine ilişkin güvenceyle harekete geçerek Müslüman akademisyenler bu peygamberlikleri bulmak için her türlü çabayı göstermiştir. Bu araştırmalarını destekleyecek materyalin yokluğu, çoğunluğunun iddialarını kanıtlamak için mantıklı bir şekilde iki temel peygamberliğe dayanmaya yöneltmiştir. Bunlardan birine baktık. Tevrat’ta Tanrı’nın Musa gibi birini çıkaracağıyla ilgili peygamberlikte, birkaç nedenden ötürü Muhammed’in gelişinin bu peygamberliği gerçekleştiremeyeceğini gördük.
Bu peygamberliğin Muhammed’ten söz ettiği ve gelişini veya peygamberliğini duyurduğu kanıtlanamazsa incelenecek tek bir peygamberlik kalmış demektir. Birçok Müslüman akademisyen İncil’deki bazı ayetlerin Muhammed’in gelişinin Kutsal Kitap’ta önceden bildirildiğinin en önemli kanıtı olduğunu düşünürler. Toparladıkları kanıtlar davalarını kanıtlamak için yeterli mi? Bunu belirlemek için lütfen Sorular bölümünde Muhammed’in İncil’de Bildirilmesi 1- Yuhanna Müjdesi’nde Sözü Edilen Kişi Muhammed Midir? sorusunun yanıtını okuyun.
Yanıtımda bir şeylerin size dokunmuş olmasını ve İsa hakkında daha fazla öğrenme isteği uyandırmış olmasını umuyorum. Yaşamınız için Tanrı’nın isteğini ararken bir sonraki adımınızın İncil’i tek başınıza okumak olmasını öneririm. Her okumadan önce Tanrı’dan size İsa hakkında daha fazla şey açıklamasını isteyin. Kişisel olarak.
İsa şöyle dedi: “Ben dünyanın ışığıyım. Benim ardımdan gelen, asla karanlıkta yürümez, yaşam ışığına sahip olur.” (Yuhanna 8:12, İncil)