Kutsal Kitap Çokeşlilik Hakkında Ne Söylüyor? Çokeşlilik Yanlış mı?
Öncelikle, Tanrı’nın izin verdiğiyle istediğinin iki ayrı şey olduğunu söylememe izin verin. Tanrı kimsenin cehenneme gitmesini istiyor mu? Hayır! “…size karşı sabrediyor. Çünkü kimsenin mahvolmasını istemiyor, herkesin tövbe etmesini istiyor.” (2. Petrus 3: 9, İncil)
Diğer taraftan, Tanrı bazı insanların cehenneme gitmesine izin veriyor mu? Evet, izin veriyor. Bu seçim hakkına sahip olmalarına izin veriyor. Tanrı günah işlemenizi istiyor mu? Hayır. Tanrı, günahı yaratmamıştır ve günahı savunmaz. Tanrı size günah işleme özgürlüğünü verir mi? Evet, ama bunun bedeli olarak ortaya çıkan bazı sonuçlar olacaktır. Tanrı çokeşliliği ister mi? İstemez, ama Tevrat ve Zebur’da buna izin vermişti. Tanrı, günahı desteklemediği gibi çokeşliliği de desteklemez.
Tanrı’nın standardı açıktır. Tanrı Adem’i yarattığında, onun için iki ya da daha fazla değil, bir Havva yarattı. Tanrı Eski Antlaşma’da çokeşliliğe izin verse de bunu tasarlamamıştır. Tanrı’nın evlilik için asıl amacı bir erkek ve kadın arasında olmasıydı. İnsanlık tarihinin başlangıcında Yaratılış kitabında neler söylediğine bakın:
“Adem, ‘İşte, bu benim kemiklerimden alınmış kemik, Etimden alınmış ettir’ dedi, ‘Ona ‘Kadın denilecek, Çünkü o adamdan alındı.’ Bu nedenle adam annesini babasını bırakıp karısına bağlanacak, ikisi tek beden olacak.” (Yaratılış 2: 23-24, Eski Antlaşma)
İki kişi, tek beden. Tanrı’nın tasarısı buydu. Çokeşlilik sadece Tanrı’nın evlilik tasarısına karşı olmakla kalmıyor, aynı zamanda insan doğasına da karşıdır. İster, Müslüman, ister Hıristiyan, ister Yahudi olsun, hiçbir kadın, kocasının kollarında başka bir kadın gördüğünde mutlu olmaz. Bu, diğer kadın adamın eşlerinden biri olsa da, kocasının zina ettiği bir kadın olsa da fark etmez.
Kendisini tuzağa düşürmek, O’nu tutuklamak ve öldürmek isteyen, kendi döneminin din önderleri tarafından denendikten sonra İsa evlilik hakkında şöyle söylemişti:
“İsa’nın yanına gelen bazı Ferisiler, O’nu denemek amacıyla şunu sordular: ‘Bir adamın, herhangi bir nedenle karısını boşaması Kutsal Yasa’ya uygun mudur?’ 
İsa şu karşılığı verdi: ‘Kutsal Yazılar’ı okumadınız mı? Yaradan başlangıçtan ‘İnsanları erkek ve dişi olarak yarattı’ ve şöyle dedi: ‘Bu nedenle adam annesini babasını bırakıp karısına bağlanacak, ikisi tek beden olacak.’ Şöyle ki, onlar artık iki değil, tek bedendir. O halde Tanrı’nın birleştirdiğini, insan ayırmasın.’
Ferisiler İsa’ya, ‘Öyleyse’ dediler, ‘Musa neden erkeğin boşanma belgesi verip karısını boşayabileceğini söyledi?’
İsa onlara, ‘İnatçı olduğunuz için Musa karılarınızı boşamanıza izin verdi’ dedi. ‘Başlangıçta bu böyle değildi. Ben size şunu söyleyeyim, karısını fuhuştan başka bir nedenle boşayıp başkasıyla evlenen, zina etmiş olur. Boşanan kadınla evlenen de zina etmiş olur.’” (Matta 19: 3-9, İncil)
Yaratılışın sırasını ve Tanrı’nın evlilik için amacını düşündüğümüz zaman Tanrı’nın ne boşanma ne de çokeşlilik için bir düzenleme yapmadığını görüyoruz. Adem birden fazla eşle evlenemezdi, aynı şekilde daha sonra herhangi bir nedenle Havva’dan boşanıp başka bir insanla evlenemezdi.
Kutsal Kitap, İncil zamanına dek çokeşliliği açıkça yargılamaz. Ama bu, Tanrı’nın bundan önce çokeşliliği onayladığı anlamına gelmez. Tanrı açıkça çokeşliliği yasaklamadığı halde bunu çeşitli şekillerde de teşvik etmemiştir. Musa’nın Yasası’nda evliliği düzenleyen kısım, çokeşliliği hiçbir zaman teşvik etmez ya da onaylamaz. Aksine, o kadar katı bir şekilde düzenleme getiriyor ki erkekleri birden fazla eş almaktan caydırmaya çalışıyor.
Çokeşliliğe, örneğin, ilk evlilikte çocuk olmaması halinde izin veriliyordu. Eski İsrail’de, çocuk sahibi olunmaması bir aile felaketi sayılıyordu. Bunun birkaç nedeni vardı. Tarım kültürlerinde günlük işlerin yapılması için çocuklara ihtiyaç duyuluyordu. Erkek çocuk olmadan, aile ismi korunamaz, mirasçı olmadan aile oymaklarına pay edilen kısmı koruyamazdı. Son olarak, İsraili Mesih’i beklediği için, kadının çocuğu olmaması halinde, gelecek Olan, Vaat Edilenin annesi ya da atası olma fırsatına sahip olamazdı.
Bugün evlilik konusunda Tanrı’nın sizin için sahip olduğu en iyi seçeneği istiyorsanız, Yaratılış 2:18-24’te bizlere söylediğini anlamanız çok önemlidir. Evliliğin Mimarı’na danışalım ve bakalım ne diyor:
“Sonra, ‘Adem’in yalnız kalması iyi değil’ dedi, ‘Ona uygun bir Yardımcı Yaratacağım.’ RAB Tanrı yerdeki hayvanların, gökteki kuşların tümünü topraktan Yaratmıştı. Onlara ne ad vereceğini görmek için hepsini Adem’e getirdi. Adem her birine ne ad verdiyse, o canlı o adla anıldı. Adem bütün evcil ve yabanıl hayvanlara, gökte uçan kuşlara ad koydu. Ama kendisi için uygun bir Yardımcı bulunmadı. RAB Tanrı Adem’e derin bir uyku verdi. Adem uyurken, RAB Tanrı onun kaburga kemiklerinden birini alıp yerini etle kapadı. Adem’den aldığı kaburga kemiğinden bir kadın Yaratarak onu Adem’e getirdi.
Adem, ‘İşte, bu benim kemiklerimden alınmış kemik, Etimden alınmış ettir’ dedi, ‘Ona ‘Kadın denilecek, Çünkü o adamdan alındı.’ Bu nedenle adam annesini babasını bırakıp karısına bağlanacak, ikisi tek beden olacak.” (Yaratılış 2:18-24, Eski Antlaşma)
Tanrı’nın Adem’in durumu için danışmasına gerek yoktu. Tanrı Adem’in yaşamını birlikte geçireceği bir eşinin olmasının onun için iyi olmadığını görüyordu. Bu nedenle, Adem’e bir ‘yardımcı’ sağladı. Sadece bir yardımcı. Eski Antlaşma’da nerede çokeşlilik görseniz, Tanrı’nın izin verdiği ama insanların Tanrı’ya danışmadığı bir konu görürsünüz. Tanrı birden fazla eşin olduğu bir evliliği asla tasarlamamıştır. Tanrı’nın doğrudan isteğinden farklı olan kararlarımıza, sefalet ve mutsuzluk mutlaka eşlik edecektir. Bu da, Tanrı’nın evlilik tasarısını her şekilde çiğnememizi kapsar. Evet, Tanrı Kral Davut’un, Süleyman ve diğerlerinin birden fazla eş almalarına izin verdi ama bu adamların yaşamlarını incelediğinizde bu evliliklerin neden olduğu acı ve bölünmeyi görürsünüz.
İnsan birden fazla kadınla evlenebilir ama onları eşit bir şekilde sevemez. Çokeşlilik, Kutsal Kitap’a uygun sevgiyle mantıksal olarak uyuşmaz ve tutarlı değildir. Söz konusu gerçek sevgi olduğunda, erkek bir kadını ‘diğer bütün kadınlardan’ üstün tutmayı seçer. Sevgi, bir insanı başkalarından ayrı ve üstün tutmak demektir. Kadın, kocasının yaşamındaki eksik yapboz parçasını sağlar. Kadın adamı tamamlar. Her ikisi de birbirleriyle birleşir ve başkası değil, sadece ikisi birbirlerinin ihtiyacını karşılar.
Tanrı, Eski Antlaşma’da tıpkı boşanmaya izin verildiği gibi bir süre için izin verilmiş olsa da, çokeşliliğin kabul edilebilir olduğunu asla söylememiştir. İncil, evliliğin tek bir erkek ve tek bir kadın arasında, bu kişilerin kendilerini birbirleriyle sınırlamaları koşuluna dayandığını açıkça ortaya koyar:
“…her erkek karısıyla, her kadın da kocasıyla yaşasın.” (1. Korintliler 7:2, İncil)
Tanrı’ya bu şekilde adandınız mı? Evliliğinizde, yaşantınız boyunca tek bir eşe sadık kalacağınıza ilişkin bir adanmışlık sunuduz mu? Geçen gün bir duvar yazısını gördüm. Şöyle diyordu:
Sevgili Mary,
Sana olan sevgim en yüksek dağları tırmanır. En sıcak çölleri aşar. Sana olan sevgim nedeniyle en büyük okyanusları geçerim ve uğruna ölürüm.
Sevgiler,
Jim
Not: Yağmur yağmazsa, Pazar günü görüşürüz.
Bugünlerde, çoğu insan birbirine bu kadar adanmışlık gösteriyor. Adanmışlıkları yaklaşık altı kilometre genişliğinde ve bir santimetre derinliğindedir. Tanrı bizlere evli olduğumuz eşimize bağlı kalmamızı söylediğinde, ancak ölümle bozulabilecek, yaşam boyu sürecek bir antlaşma yapmamızı istediğini kasteder. Tamamıyla bağlı olduğumuz bir ilişkiyi (anne ve babamızla olan ilişki) bırakıp eşimize tamamıyla bağlanır, kendimizi adarız.
Adanmışlık iki kişinin birbirini tanıması ve karşılaştıkları zorlukların üstesinden gelmelerine yardımcı olur. Adanmışlığınız yoksa evliliğinizin dışına çıkmanın bir yolunu mutlaka bulacaksınız demektir. Ya da çocuklarınız için ya da başka nedenlerle bu ilişkide kalıp karşı cinsle sürekli olarak ilişkiye girip çıkarsınız.
İlk sorunuza yanıtımı, İncil’de sevgiyle ilgili bir bölümden alıntı yaparak son vermek istiyorum. Ancak bu şekilde bir sevgiyle eşinize olan adanmışlığınızı koruyabilirsiniz. Ancak böyle bir sevgiyle karınızın ihtiyaçlarını karşılayabilirsiniz. Bu ayetlerin bulunduğu İncil, sizi bu şekilde seven bir Tanrı’yı bulacağınız kitaptır:
“Sevgi sabırlıdır, sevgi şefkatlidir. Sevgi kıskanmaz, övünmez, böbürlenmez. Sevgi kaba davranmaz, kendi çıkarını aramaz, kolay kolay öfkelenmez, kötülüğün hesabını tutmaz. Sevgi haksızlığa sevinmez, gerçek olanla sevinir. Sevgi her şeye katlanır, her şeye inanır, her şeyi umut eder, her şeye dayanır. Sevgi asla son bulmaz.” (1. Korintliler 13: 4-8, İncil)