Cennette Günah İşlememiz Mümkün mü?
Sonsuzlukta günah işlememiz mümkün olacak ama cennette mümkün olmayacak. Günahkar yaşam, ancak cehennemdeki yaşam biçimini tanımlayabilir. Burası Yargı Tahtı önünde yargılandıktan sonra insanların gönderileceği diğer yerdir. İncil’in son üç bölümüne bakarsanız, son ikisinin cennetle ilgili olduğunu görürsünüz. Sondan üçüncü olan 20. bölüm yargıyla ilgilidir. Tanrı, Şeytan’ı cehenneme attıktan sonra kötü ölülerin bedenlerini diriltir. Canlarıyla birleştirilirler, son mahkumiyetlerini alır ve cehenneme atılırlar.
İncil cenneti son iki bölümünde ayrıntılı bir şekilde anlatır. Bu ayetlerde günah olasılığından kesinlikle söz edilmez. Orada ölüm, yas, ağlayış ve ıstırap olmayacak.
“Onların gözlerinden bütün yaşları silecek. Artık ölüm olmayacak. Artık ne yas, ne ağlayış, ne de ıstırap olacak. Çünkü önceki düzen ortadan kalktı.” (Vahiy 21: 4)
Orada, dünyada neden oldukları kötülükleri cennette de yapabilecek günahkarlar olmayacak. İsa’yı Kurtarıcıları olarak kabul etmeyen günahkarlar Büyük Beyaz Taht’ta yargılanmış ve cehenneme atılmıştır.
“Ama korkak, imansız, iğrenç, adam öldüren, fuhuş yapan, büyücü, putperest ve bütün yalancılara gelince, onların yeri, kükürtle yanan ateş gölüdür. İkinci ölüm budur.” (Vahiy 21: 8)
PAK OLMAYAN HIÇBİR ŞEY ASLA CENNETE GİRMEZ!
“Oraya murdar hiçbir şey, iğrenç ve aldatıcı işler yapan hiç kimse asla girmeyecek; yalnız adları Kuzu’nun yaşam kitabında yazılı olanlar girecek.” (Vahiy 21: 27)
“Kötüye bakamayacak kadar saftır gözlerin.” (Habakkuk 1: 13)
GÜNAH İŞLEYENLER CENNETİN İÇİNDE DEĞİL, DIŞINDA OLACAKLAR.
“…büyücüler, fuhuş yapanlar, adam öldürenler, putperestler, yalanı sevip hile yapanların hepsi dışarıda kalacaklar.” (Vahiy 22: 15)
Hayır, cennette günah olmayacak. Cennete gidecek olanların sahip olacağı yeni beden ve yeni doğa göz önünde bulundurulduğunda günah işleme seçeneğimiz olmayacak. Çevremiz cennetin görkemiyle sarılmış olacağı için, orada olanlarımız, seçme şansları olsa bile günah işlemeyi seçemeyeceklerdir. Yukarıdaki ayetlerden birinin son kısmına dikkat edin. O olağanüstü dünyanın kapılarından içeri girdiğimizde eski düzen geçmiş olacak. Artık günah olmayacak, onursuzluk olmayacak, yozlaşma olmayacak.
Bu web sitesinde sık sık alıntı yaptığımız ayetlerden biri Romalılar 6: 23 ayetidir. Tanrı bu ayette bize günahın ücretinin ölüm olduğunu söylüyor. Yukarıda okuduğumuz gibi artık ölüm olmayacağı vaadi, aslında artık günah olmayacağı vaadidir. Düşünün bir kere. Cennet, cinsel fantezilerini gerçekleştiren ve sarhoşlukları ve bencillikleriyle anlatılamayacak acılara neden olan insanlarla dolu olmayacak. Neden mi? Cennette olanlarımızın doğaları yeni olacak. Günahsız doğalar. Lekesiz ve lekelenemeyecek doğalar. Artık günah işleyemeyeceğimiz için ölmeyeceğiz ve Tanrı’nın paydaşlığından ayrılmayacağız.
Günah, yasa, ağlayışa, acıya ve anlatılmaz ıstıraba neden olur. Ama o görkemli dünyanın sınırları içinde günahkar eylemler gerçekleşmeyeceği için cennette acı, geçmişe ait bir şey olacak. Peki ya cennet dışında sonsuz dünya? Cennennemde ne olacak? Cehennemde günah durmadan devam edecek. Fakat, günahın hayal bile edilmediği, sözünün edilmediği veya işlenmediği bir yer de olacak. Bu yer cennettir. Eski düzeni artık sonsuza dek arkamızda bırakmış olacağız.
İsa’ya iman ettikten sonra ezberlediğim ilk ayetlerden biri üzerinde konuştuğumuz konularla ilgilidir. İnanan kişinin Tanrı huzurunda konumu veya duruşu hakkındadır. “Bir kimse Mesih’teyse, yeni yaratıktır; eski şeyler geçmiş, her şey yeni olmuştur.” (2. Korintliler 5: 17, İncil). Tanrı’nın size bakıp sizinle ilişkisini bu şekilde tarif etmesini ister miydiniz? Bu mümkündür.
İçimizden çıkacak günahkar bir şey olmayacağına göre cennette içimizde günah çıkmayacak, öyle değil mi? Tatlı su kaynağından tuzlu su akabilir mi? Bu açıdan cennetteki Tanrı’ya benzeyeceğiz. Tanrı’nın günah işlememesinin nedeni, bizim neden asla günah işlemeyeceğimizin de cevabını verir. Tanrı günah işleyemez çünkü günahkar bir doğası yoktur. Ayrıca cennet armağanını almış olan bizler de artık asla günah işlemeyeceğiz.
‘Cenneti hak edenler’ demediğime dikkat edin. Bu internet sitesinde sık sık alıntı yapılan bir ayetten söz ettiğimiz hatırlıyor musunuz? Tanrı’nın bize bu ayetlerde söylediklerinin sadece bir kısmından söz ettim. Atladığım kısmın sahip olduğunuz önemli bir özleme dokunacak kısım olduğuna inanıyorum. Kesin olarak cennete gidip gitmeyeceğinizi bilme özleminizden bahsediyorum. “Çünkü günahın ücreti ölüm, Tanrı’nın armağanı ise Rabbimiz Mesih İsa’da sonsuz yaşamdır.” (Romalılar 6: 23)
Bu ayette sözü edilen sonsuz yaşam cennete yaşayacağımız yaşamdır. Tanrı’dan bir armağandır. Kazanılamaz veya hak edilemez. Tabii ki, bu anlamda hepimiz sonsuz yaşama sahibiz çünkü hepimiz sonraki yaşamımızda sonsuzluğu bir yerde geçireceğiz. Fakat Kutsal Kitap’ta Tanrı cehennemde geçirilecek yaşama ‘sonsuz yaşam’ demiyor. ‘Sonsuz ölüm’ diye adlandırılıyor. Ölüm, ayrılık demek. Sonsuzluğu cehennemde geçirecek olanlar için sonsuz yaşama sahip olduklarını söyleyemeyiz. Aksine, sonsuza dek Tanrı’dan ayrı düşecekler.
Ayetin italik olan kısmında cennette sonsuz yaşama nasıl sahip olunabileceğini okuyoruz. İsa’nın sonsuz kaderinizle ilgisi var mı? Evet, var. Hem de farkında olduğunuzdan çok daha fazla. Günah, korku ve ölüm. Cennette sonsuz yaşam vaadini yaşayabilmeniz için İsa’nın yerinden oynattığı dağlar işte bunlar. Geceleri sizi rahatsız eden ve esenliğinizi çalan düşmanların her birinden sizi özgür kılmak istiyor.
Aranızda bu satırları okuyan pek çokları İsa’nın dünyaya geri döneceğine inanıyor. Evet, dönecek ama döndüğününde görevinin ne olacağını öğrenelim:
“Bir kez ölmek, sonra da yargılanmak nasıl insanların kaderiyse, Mesih de birçoklarının günahlarını yüklenmek için bir kez kurban edildi. İkinci kez, günah yüklenmek için değil, kurtuluş getirmek için kendisini bekleyenlere görünecektir.” (İbraniler 9: 27-28, İncil)
Bu web sitesinde neden günahtan bu kadar çok söz ediyorum? Çünkü bizimle Tanrı arasında var olan önemli bir sorun. 
Tanrı başlangıçta insanı günahsız olarak yarattı. Kutsal Kitap’ın birinci kitabı olan Yaratılış’ta insanın yaratılışıyla ilgili anlatımda Tanrı’nın yarattığı her şeyin iyi olduğunu gördüğünü okuyoruz. Tanrı, Aden Bahçesi’ndeki Adem ve Havva’ya baktığında günahkar insanlar görseydi böyle bir değerlendirme yapmazdı. Günahsız bir Yaratıcı günahlı şeyler yaratamaz. Adem ve Havva belli bir süre mutlu bir şekilde, Tanrı’yla paydaşlığa sahip olarak yaşadılar. Bu masumiyet durumunun ne kadar sürdüğünü bilmiyoruz ama bunu nasıl kaybettiklerini biliyoruz. Bu hikaye Yaratılış 3. bölümde bulunabilir. İnsanların hayatlarına günahı getiren şey Tanrı’nın sözünü dinlememekti. İnsanın günahının sorumlusu Tanrı değildir. İnsandır!
Kutsal Kitap’ı okuduğumda beni şaşırtan şey Tanrı’nın Adem ve Havva’nın günahına verdiği tepkidir. Bu sitedeki Kurbanın Üzerindeki Sır Perdelerinin Kaldırılması adlı yazıyı okuyun. Bunu okumanın size yararı olacağından eminim. Bu yazıyı okuduğumuzda Tanrı’nın cennette olmamızı nasıl sağladığını göreceksiniz. Tanrı’nın sonsuz evi, günahkarlarla dolu olsaydı ne kadar üzücü olurdu. Böyle olsa, orası artık cennet sayılmazdı. Londra, Roma ya da New York gibi bir yer olurdu.
Tanrı’nın cenneti kirletmesin diye günahın kaldırılmasını sağladığından emin olabilirsiniz. Bunun Tanrı için yaptığımız ‘iyi işlerle’ ilgili olduğunu düşünüyorsanız bir kez daha düşünün. Tanrı sorumluluğu kendi üstüne alır. Önerdiğim yazıyı okuyana kadar bekleyin o zaman Tanrı’nın Aden Bahçesi’nde Adem ve Havva’ya verdiği dört dersin ne olduğunu göreceksiniz. Bu dersler günümüzde de geçerlidir.
Sorunuz cennette günah işleyip işlemeyeceğimizle ilgiliydi. Bu sizi şaşırtabilir ama cennette sonsuzluk boyunca günah işleyemeyecek oluşumuz İsa’nın çarmıhtaki kurbanıyla mümkün oldu. Sizin de benim de günahsız sayılabilmemizi sağlayan İsa’dır. Tanrı’nın gözünde kusursuz bir şekilde günahsız! Düşünebiliyor musunuz? İçte ve dışta tamamıyla lekesiz! Bakın ne diyor: “Tanrı’nın bu isteği uyarınca, İsa Mesih’in bedeninin ilk ve son kez sunulmasıyla kutsal kılındık. Kutsal kılınanları tek bir sunuyla sonsuza dek yetkinliğe erdirmiştir.” (İbraniler 10: 10, 14, İncil)
Hangi tek bir sunu? İsa’nın günahımızın ücretini ödemek için isteyerek sunduğu sunu! İsa’nın bizim adımıza yaptıkları sayesinde sonsuza dek mükemmel kılındık. Kurtarıcımız, çarmıhta yaptıklarıyla ve üçüncü gün ölümden dirilişiyle kanıtlandığı gibi sonsuzluk boyunca kusursuzluğumuzu satın aldı.
“Cennette günah işleyebilecek miyiz?” sorusu iyi bir soru ve bu soruyu sormanıza sevindim. Fakat bizi daha fazla ilgilendirmesi gereken başka bir soru var. Cennete gidecek miyiz? Ben gidecek miyim? Siz gidecek misiniz? İsa’nın geri dönüşü hakkında daha önce okumuştunuz. Dönüşü kesindir. Yapacakları da öyle. Bunlardan birine bakalım. (Bu ayetleri okumadan önce, Kutsal Yazılar’da İsa için kullanılan ünvanlardan birinin ‘İnsanoğlu’ olduğunu bilmelisiniz. Dilerseniz bu konuda sitemizde daha fazla bilgi edinebilirsiniz.) İsa döndükten sonra ne yapacak? “İnsanoğlu kendi görkemi içinde bütün melekleriyle birlikte gelince, görkemli tahtına oturacak. Ulusların hepsi O’nun önünde toplanacak, O da koyunları keçilerden ayıran bir çoban gibi, insanları birbirinden ayıracak. Koyunları sağına, keçileri soluna alacak.” (Matta 25: 31-33, İncil)
Bu bölümde, hayvanların aslında hayvan değil, insan olduklarını öğreniyoruz. Fakat aslında dikkatimizi çekmesi gereken şey ayırmak sözcüğüdür. Ayırmak sözcüğü üzücü bir kelime. Anneyi kızından, babayı oğlundan, kocayı karısından ayırmak. Dünyadaki insanları ayırmak son derece üzücü fakat bunun sonsuzluk boyunca sürecek bir ayrılık olacağını düşünmek daha da korkunç. Özellikle de bir grup cennet ve diğer grup cehenneme gidecekse.
Cehennemden söz etmeyi sevmiyoruz, değil mi? Entellektüel çevrelerde cehennem konusu insanlara ilkel ve aptalca geliyor. Mantıklı değil. “Seven bir Tanrı insanları cehenneme göndermez.” Bu düşünceyi bir kenara atıyoruz. Fakat bu, sadece bir düşünceyi bir kenara atmak değil, İsa’nın temel öğretişlerinden birini bir kenara atmak demek. Cehennem doktrini Elçi Pavlus veya İncil’deki diğerleri tarafından geliştirilmiş bir doktrin değil. İsa’nın kendisi öğretiyor bunu.
Siz bir kenara atmamalısınız. Bir kenara atmak demek, daha pek çok şeyi bir kenara atmak demektir. Özgür seçim ayrıcalığını bir kenara atmak demektir. Seven Tanrı’nın huzurunda sonsuza dek yaşama davetini bir kenara atmak demektir. Bunu biraz açıklayayım. Tanrı’yı sevme ya da sevmeme konusunda özgürüz. Bizi kendisini sevmeye davet ediyor. O’nu sevmemiz için bize nedenler veriyor. İşte nedenlerden biri: Tanrı cennetten bu dünyaya geldi, beden aldı ve günahımızın sonuçlarını amaçlı bir şekilde yüklendi. (Tanrı’nın bunu yapamayacağını söylemeyin. Tanrı büyüktür ve kimsenin aklı O’nun büyüklüğünü almaz!) Tanrı’nın yaptığı, biz yüklenmek zorunda kalmayalım diye cehennemi bizim yerimize yüklenmek oldu. Çarmıhta ilahi sevginin eyleme geçtiğini gördük. Neden? Tanrı neden bütün bunları yaptı? Birincisi, Tanrı’nın sevgisi böyle bir şey. Güneşe artık parlamamasını söylemek Tanrı’ya doğasına uygun bir şekilde davranmamasını söylemekten daha kolay. Kendisi için yaptıklarınızla zerre kadar ilgilenmeyen biri için ölmek? Bizim sevgimize benzemediği kesin, öyle değil mi? Belki de anlamak bu nedenle bizim için bu kadar zor. Tanrı’nın sevgisi bizim sevgimizden o kadar farklı ki dilimiz tutuluyor. Gerçekten de, Tanrı’nın sevgisinin büyüklüğünü kimse anlayamaz.
İkincisi, Tanrı bizleri kendisininkine benzer yaşam değiştiren sevgisiyle doldurmak ister. Ama önce bu sevgiyi almaya açık olmamız gerekir. Bu ayette bunun hayata geçirilmesini görebilirsiniz: “Birbirinize karşı iyi yürekli, şefkatli olun. Tanrı sizi Mesih’te bağışladığı gibi, siz de birbirinizi bağışlayın. Bunun için, sevgili çocukları olarak Tanrı’yı örnek alın. Mesih bizi nasıl sevdiyse ve bizim için kendisini güzel kokulu bir sunu ve kurban olarak nasıl Tanrı’ya sunduysa, siz de öylece sevgi yolunda yürüyün.” (Efesliler 4: 32 ve 5: 2, İncil)
Fakat sonunda seçim size ve bana kalmış. Bizden bu seçim özgürlüğünü alması, bizi kendisini sevmeye zorlaması sevgiye sığmaz.
Tanrı faydalarını açıklıyor, vaatleri sıralıyor ve sonuçları açık bir şekilde ifade ediyor. Bu konuları sitemizde okuyabilirsiniz. Ama sonunda, Tanrı nihai seçimi bize bırakıyor. ‘Bu konuda seçim hakkım yok; sonsuz kaderime karar verilmiş’ demeyelim. Bu doğru değil. Geleceğiniz cehenneme gitmek mi? Kesinlikle hayır! Peki ben bunu nasıl biliyorum? Cehennem insanlar için hazırlanmadı. Ulusların İsa karşısında biraraya geldiği ve iki gruba ayrıldığı bölümle aynı bölümde okuyabilirsiniz bunu. Cehennem hakkında şunları okuyoruz: “…İblis’le melekleri için hazırlanmış sönmez ateşe gidin!” (Matta 25: 41, İncil). O halde insanın cehenneme gitmesi, Tanrı’nın insan için arzu ettiği geleceğin tersine gitmesidir.“Çünkü Tanrı bizi gazaba uğrayalım diye değil, Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla kurtuluşa kavuşalım diye belirledi.” (1. Selanikliler 5: 9, İncil)
Cehennem hakkında neler söyleyebiliriz? Cehennem, Tanrı’nın değil, insanın seçimidir. Cehennem, Tanrı’dan çok kendilerini seven, Kurtarıcıları, İsa Mesih’ten çok günahı seven ve Tanrı’nınkinden çok bu dünyayı seven insanların seçtiği yerdir.
Bu web sitesini araştırırken Dağı Yerinden Oynatan’ı daha yakından tanıyabilirsiniz. Günah, korku ve ölüm dağlarını ortadan kaldıran İsa’dır. Bütün bunları bir gün O’nunla birlikte cennette olmanız için yaptı. “Hırsız ancak çalıp öldürmek ve yok etmek için gelir. Bense insanlar yaşama, bol yaşama sahip olsunlar diye geldim.” (Yuhanna 10: 10, İncil)